Μερικές σκέψεις για το τι σημαίνει το ναι και το όχι στο δημοψήφισμα

Μερικές σκέψεις για το τι σημαίνει το ναι και το όχι, ελπίζω νηφάλιες και ψύχραιμες από κάποιον που δεν έχει ψηφίσει λόγω απόστασης τα τελευταία χρόνια, και ούτε πρόσκειται πολιτικά σε κάποιο κόμμα.

89A8FDAFBFA2E5D673D893851A3AA12C

Μπορούμε να συζητήσουμε διεξοδικά για το αν το δημοψήφισμα ήταν δόκιμη επιλογή, αν ήταν σωστός ή λάθος ο χρόνος διεξαγωγής του ή το ερώτημα όπως τέθηκε αλλά αυτό που επείγει τώρα είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τις μελλοντικές προεκτάσεις του ναι και του όχι.

Σε περίπτωση που υπερισχύσει το ΝΑΙ, αλλάζει η κυβέρνηση και πάμε σε κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης με ολίγον από ΝΔ, Ποτάμι και Πασοκ. Αυτή η κυβέρνηση θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα τους όποιους όρους ενός νέου σκληρότερου μνημονίου και θα είναι εξουσιοδοτημένη να το κάνει με βάση την πρόσφατη αποδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ στο δημοψήφισμα και με τη δικαιολογία της διαφύλαξης του ευρωπαϊκού κεκτημένου της χώρας. Παράλληλα, θα γίνουν κάποιες μεταρρυθμίσεις, πιθανότατα χωρίς καμιά πρόβλεψη για ελάφρυνση χρέους, αλλά χωρίς να πληγεί η οικονομική ελίτ που αυτά τα κόμματα υπηρετούν εδώ και χρόνια (βλέπε καναλάρχες, μεγαλοεργολάβοι κλπ). Ταυτόχρονα πάει περίπατο η λαϊκή εντολή υπό το βάρος ενός εκβιασμού μέσω οικονομικής ασφυξίας των τραπεζών. Στην περίπτωση αυτή οι τράπεζες θα ανοίξουν σύντομα μετά τη συμφωνία. Η Μέρκελ απο την πλευρά της έχει κάθε λόγο να ελπίζει σε αυτό το σενάριο ώστε να ξεφορτωθεί έναν άβολο συνομιλητή αλλά πρωτίστως για να καταστήσει σαφές στις υπόλοιπες χώρες οτι » Εφόσον ακόμα και οι εξαθλιωμένοι Έλληνες αποδοκίμασαν τον Τσίπρα και τις πολιτικές του, πραγματικά δεν υπάρχει άλλος δρόμος από σκληρή λιτότητα και δημοσιονομική πειθαρχία». Το σενάριο αυτό προβλέπει ίσως και αποπομπή Τσίπρα και διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ήττα της αριστεράς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε περίπτωση που υπερισχύσει το ΟΧΙ θα έχουμε μια νέα απρόθυμη αλλά αναγκαία απο πλευράς Ευρώπης επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με ένα Τσίπρα ενισχυμένο μεν ως συνομιλητή ο οποίος όμως, δεδομένης της εξάντλησης και των δυο πλευρών (κυρίως της ελληνικής) αλλά και των δηλώσεών του για προθυμία εξεύρεσης λύσης, δεν θα τραβήξει πολύ το σκοινί στις διαπραγματεύσεις με σκοπό να βρεθεί άμεσα λύση και να αρθεί η οικονομική ασφυξία. Δυστυχώς ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να δεχτεί σκληρό μνημόνιο. Στην περίπτωση αυτή η ΕΚΤ δεν θα έχει πλέον δικαιολογία να μην παρέχει ρευστότητα εφόσον ο Τσίπρας θα έχει συναινέσει σε νέο μνημόνιο και η χώρα θα βρίσκεται πια σε πρόγραμμα όπως προβλέπεται. Το μνημόνιο Τσίπρα πιστευω οτι θα είναι σκληρότερο από την προηγύμενη συμφωνία (το επιχείρημα των Ευρωπαίων θα είναι ότι τα capital controls επέφεραν πλήγμα στην οικονομία) και θα είναι παρόμοιο με  αυτό μιας κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης αλλά κατά τη γνώμη μου θα υπάρχουν μερικές διαφοροποιήσεις.  Η πρώτη θα είναι η προσπάθεια για πρόβλεψη για το χρέος, στη σκιά μάλιστα των πρόσφατων δηλώσεων του ΔΝΤ περί μη βιωσιμότητάς του. Εντούτοις δεν είναι καθόλου σίγουρο αν θα το πετύχει ειδικά με το χρόνο να πιέζει για συμφωνία. Η δεύτερη διαφοροποίηση, σημαντική, έχει να κάνει με την φορολόγηση και την σύγκρουση με τα  μεγάλα συμφέροντα της οικονομικής ελίτ που λυμαίνεται τη χώρα δεκαετίες τώρα. Με ένα ΟΧΙ ανοίγει ο δρόμος για δίωξη όλων των βρόμικων πολιτικών και επιχειρηματιών διότι σε τελική, η Ευρώπη ενδιαφέρεται ως ένα βαθμό να προστατέψει κάποιες ελίτ μέσω των οποίων ελέγχει τη χώρα αλλά δεν νομίζω να παρέχει προστατευτική ομπρέλα σε όλους. Ταυτόχρονα με μια υπερίσχυση του ΟΧΙ, ο Τσίπρας θα έχει και μια ευκαιρία να κάνει μια εκκαθάριση στο εσωτερικό του κόμματος ώστε να απομακρύνει τις ακραίες αντιευρωπαϊκές φωνές και να μπορέσει να κυβερνήσει. Εν πολλοίς, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος προδιαγράφει το πολιτικό μέλλον του Τσίπρα.

Συνοπτικά:

ΝΑΙ

Πλεονεκτήματα:

  • Το ερώτημα του δημοψηφίσματος στην παγκόσμια κοινή γνώμη έχει παρουσιαστεί ΝΑΙ ή ΌΧΙ στο ευρώ. Με ένα ναι η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας διασφαλίζεται στα μάτια όλων.
  • Σίγουρη αποκατάσταση ρευστότητας στις τράπεζες

Μειονεκτήματα:

  • Συνέχιση μνημονιακής πολιτικής, μάλλον πιο σκληρής προς τους ασθενέστερους.
  • Εγκαθίδρυση δοτών κυβερνήσεων, αδυναμία έκφρασης της λαϊκής βούλησης
  • Απουσία προοπτικής
  • Απουσία πρόβλεψης για αναδιάρθρωση χρέους

————

ΟΧΙ

Πλεονεκτήματα:

  • Ηθικό πλεονέκτημα, ο λαός αντέχει στους εκβιασμούς και επιβεβαιώνει την βούλησή του για χαλάρωση της λιτότητας.
  • Πιθανότητα πρόβλεψης για ελάφρυνση χρέους.
  • Σύγκρουση με εγχώριες διεφθαρμένες πολιτικοοικονομικές ελίτ.
  • Μνημόνιο μεν αλλά κατά πάσα πιθανότητα πιο ήπιο προς τους ασθενέστερους

Μειονεκτήματα:

  • Δεν είναι σίγουρο αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα προβεί σε μεταρρυθμίσεις μείωση κράτους και κάποιων αναγκαίων φιλελεύθερων πολιτικών.
  • Απειρία στις διαπραγματεύσεις και εχθρικό κλίμα από πλευράς Ευρώπης που δίνει έδαφος για μελλοντική αδυναμία συνεννόησης.
  • Ασάφεια τι θα γίνει με τις τράπεζες, θα αποκατασταθεί η ρευστότητα ή θα έχουμε ακραίο σενάριο για κούρεμα καταθέσεων εάν η ΕΚΤ δει ασυμφωνία, δηλ μη πρόγραμμα για την Ελλάδα και αφερεγγυότητα των ελλ. τραπεζών που σιγά σιγά ξεμένουν από ρευστότητα; Στην περίπτωση αυτή θα απαιτηθούν πίσω τα δάνεια του ELA και οι ελλ. τράπεζες θα πρέπει να κάνουν κούρεμα στις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ. Για τις κάτω από 100.000 πιστεύω, χωρίς να είμαι νομικός, ότι χρειάζεται νόμος που αποκλείεται να περάσει από τη Βουλή.

Πιστεύω ότι και η Ευρώπη θα θέλει να κλείσει η πληγή και να κατέβουν οι τόνοι οπότε θα επέλθει συμφωνία με ή χωρίς Τσίπρα. Το κόστος ενός Grexit είναι πολύ μεγάλο για όλους. Απλά περιμένουν να δουν με ποιόν θα έχουν να διαπραγματευτούν. Προσωπικά πιστεύω πως η απουσία προοπτικής στην περίπτωση του ΝΑΙ με κάνει να κλίνω προς το ΟΧΙ αν και δεν έχω ακόμα αποφασίσει.

υ.γ. βλέποντας ποιοί λυσσάνε στα κανάλια για το ΝΑΙ (Αδωνις, Βορίδης, Λοβέρδοι, Σαμαράδες, Βενιζέλοι, Πρετεντέρηδες, Τρέμη κλπ) μου φαίνεται αδύνατο να συντάσσονται τα συμφέροντά τους με αυτά των απλών πολιτών.

Pensieri sulla crisi economica in Grecia

La situazione attuale della Grecia assomiglia a quella di un paziente (Grecia) e di un medico (Germania, FMI, BCE ) che per salvarlo gli chiedono di ipotecare la propria casa  e di tagliare i viveri ai propri figli. Tra l’altro la terapia proposta, ovvero finanziamenti e ulteriore indebitamento etc, non è mica detto che funzionerà. Intanto il primo memorandum votato circa un anno fa ha fallito mandando l’economia in ulteriore recessione mentre invece ciò che serve è lo sviluppo, gli investimenti. Se rendi la gente povera, chi comprerà i beni e i servizi per far muovere l’economia?  Ora, se il paziente rifiuta di prendere il farmaco gli dicono che morirà (io lo dubito). Se invece accetta, deve ipotecare tutto. Voi vi fidereste di un medico che per curarvi vi chiede queste condizioni? Sarebbe etico? Siamo o non siamo in una Europa Unita? O la finanza ha fatto diventare tutto un gruppo di sciacalli?

I Paesi del sud Europa (detti anche PIGS) sono proprio quelli ad aver contribuito alla crescita della Germania comprando le loro macchine e i loro prodotti. Ora quelli sono in crescita e noi in deficit. E ci puniscono per quello. Vogliono abbassare il livello di vita e gli stipendi per poter comprare tutto a basso costo e poi investire come se fossero nel Bangladesh. Certo, i nostri politici sono dei corrotti, ma il governo tedesco sapeva benissimo tutto sulle mazzette che provenivano dalle multinazionali tedesche come la Siemens per aggiudicarsi dei grandi appalti, ovviamente sovrastimati, per le Olimpiadi ad Atene. Però chiudevano un’occhio perché li faceva comodo, era tutto profitto per loro (e debiti per noi). E ora ci accusano di un debito in cui hanno contribuito anche loro. Per non parlare di carri armati e armi che ci costringono di comprare nonostante in crisi. E’ vero che i nostri Paesi devono in qualche maniera risanare le proprie economie ma nessuno ha diritto di offendere la dignità di popoli fieri e con una storia importante come la Grecia e l’Italia. Se non ci fossimo noi,loro sarebbero ancora dei barbari…forse lo sono ancora! Oppure, come ci insegna la saggezza popolare,il lupo perde il pelo ma non il vizio. Alla fine sono passati solo 70 anni.

Un giorno sul Monte Ortigara

Breve diario di viaggio: Monte Ortigara Giovedì 8 Dicembre 2011

Ieri mattina mi sveglio, vedo la bella giornata e penso: che faccio? vado?
Oggi non ho voglia di asfalto, voglio fare le strade sterrate nei pressi del Monte Ortigara. Si tratta di una destinazione di interesse storico, luogo sacro all’Italia, che è stato teatro di alcune delle battaglie più sanguinolente della Prima Guerra Mondiale tra Italiani ed Austriaci. Il paesaggio è suggestivo, strade bianche tra i boschi di pini ed un paio di malghe e rifugi sparsi.
La strada la conosco già a memoria ma per sicurezza la carico anche sul GPS. Direzione Bassano del Grappa, poi dovrò fare la strada militare da Valstagna a Foza con la bellezza di una ventina di tornanti stretti stretti sull’orlo del precipizio…e poi direzione Enego. Alcune domande sorgono spontanee, forse per l’età o per la prudenza? hmmmm e se la strada è ghiacciata? Breve consultazione con meteo.it che mi conferma che a Valstagna le temperature non sono scese sotto zero. Alea iacta est, si parte. Per le 12.20 sono per strada. Viaggio sulla Valsugana sempre intorno ai 70 km/h perché non voglio far più ricco il Comune di Cittadella, recentemente ho dato il mio contributo alla Polizia Locale!
Macino in fretta gli 86 km da PD fino al bivio di via Dori (Enego) che porta verso Valmaron/Pian Marcèsina e prendo la strada che mi porterà in montagna.Da qui comincia il bello!🙂 Incontro pochissime macchine, è una strada abbastanza dissestata che attraversa un bosco di pini alti. Provo una sensazione di tranquillità. Si sente solo il rombo della TA, è quello che cercavo! Proseguo per il centro sciistico di Enego 2000, passo il Rifugio Valmaron, poi il Rifugio Marcèsina e poi torno a destra e imbocco la strada che porta a Malga Mandrielle che dopo un po’ diventa sterrata.

Rifugio Valmaron

A quel punto arriva la prima sorpresa. La strada, soprattutto nelle parti all’ombra, è coperta da grandi lastroni di ghiaccio. Ci sono pochi punti per passare e devo zig-zagare. Che faccio, mollo?  Il ghiaccio senz’altro è una valida scusa! Non c’è anima viva, è da qualche km che non incontro macchine. Parcheggio la moto in mezzo alla strada e faccio qualche passo a piedi per capire meglio se si può proseguire. Sono ancora perplesso. Dietro di me sento il rumore di una macchina, sta arrivando una vecchia panda 4×4 con una coppia di anziani a bordo. Mi sorpassano guardandomi come se fossi un alieno. Sicuramente pensano: «Ma che ci fa ‘sto toso qui? xe fora!«. La presenza umana mi ricarica di coraggio per continuare, mi rimetto in sella e parto deciso.Per fortuna, non trovo più ghiaccio se non qualche piccola lastra. No problem allora.

Lastroni di ghiaccio nei pressi del rifugio Marcésina

Per fortuna il ghiaccio c’era solo a quel punto!

Dopo il tratto all'ombra, si procede senza problemi

Noto un piccolo miglioramento nella mia guida OFF. Affronto i tornanti di ghiaia grossa con più decisione. Sicuramente sono ancora lento ma ho meno timore. Certo, le anakee (gomme per uso 90% on e 10% off) non ringraziano e neanche aiutano la mia impresa. Ogni tanto perdo l’anteriore o il posteriore ma mi spavento meno.

Salita verso Malga Mandrielle

Guidare in mezzo alla natura mi rilassa. Varie riflessioni mi passano per la testa. Penso che la mia moto attualmente non è impostata per l’OFF. Servono dei paramani integrali, un bel manubrio Renthal, il paracarene Riky Cross, le frecce piccole e un bel treno di gomme off. Nonostante tutto, la mia TA prosegue senza una piega! E io mi sento fortunato di avere una moto «tuttofare», bella ed affidabile. Quante moto riescono a portarti quasi ovunque con pochi compromessi? Arrivo a Piazzale Lozze (1770 m s.l.m) alle 15.05. Ci sono 3-4 macchine di trekkers che hanno approfittato della bella giornata per una passeggiata. Non è la prima volta che vado lì, l’ultima volta ci sono andato con una nebbia fittissima, un freddo pungente e senza anima viva. Oggi il termometro mostra 8 gradi al sole. All’ombra saranno 2-3. Mangio un panino in fretta, chiacchiero con una signora, consulto la sua mappa per la strada di ritorno e riparto alle 15.22.

Piazzale Lozze

Alpina parcheggiata a Piazzale Lozze

Sento da lontano un rumore familiare, è il rombo di una moto. Dopo qualche istante compare una piccola KTM da cross monocilindrica 4T. Saluto tra motociclisti e via! Dal piazzale Lozze devo arrivare a Campomulo e poi a Gallio ma questa volta voglio provare una strada sterrata mai fatta prima. Siamo ai limiti della precisione del GPS, alcune strade non sono segnate, è normale. Mi fermo in un bivio senza indicazioni. Sono in dubbio e il GPS non aiuta. Intanto faccio qualche foto e incontro di nuovo il motociclista di prima. Ok, ora gli domando a lui la strada giusta! E’ un signore di 50-60 anni, simpatico, in abbigliamento tecnico cross di tutto rispetto. Partono le solite chiacchiere tra motociclisti e ovviamente mi dimentico di chiedergli la strada, così vado d’intuito. Sbaglio e prendo una strada in discesa, particolarmente brutta. Sono le 15.45 fra un po’ il sole tramonta. Se cado e piego qualche leva son cavoli amari! A quest’ora non c’è anima viva in montagna.  Superato il punto critico, mi rendo conto che sono sulla strada che ho fatto all’andata per piazzale Lozze. Ok, non mi sono perso ma così non faccio il pezzo di sterrato che volevo fare. Tornare in dietro ed affrontare la stessa strada in salita, non se ne parla. Sono quasi le 16! Vabbè, vuol dire che ho una scusa per ritornare! Conosco la strada a memoria e volo verso Campomulo,sede di un simpatico agriturismo. Dopo, la strada diventa asfaltata ed è tutto più facile.  Non posso non fotografare il tramonto su Gallio.

Tramonto su Gallio

Paradossalmente, sulla SP72 (Via Fontanella) nei pressi di Gallio,a 1000 metri, trovo più neve che in montagna ai 1770m, tutto è coperto di brina e bisogna stare attenti, la temperatura alle 16.45 è di 3 gradi.

Brina nei pressi di Gallio

Neve e freddo a 1000 m SP72 Via Fontanella

A Bassano trovo un traffico assurdo. Tutti pazzi per lo shopping, code di macchine fuori dai centri commerciali e consumismo natalizio a gò gò. Dopo un paio di km a Bassano prendo un grande spavento. La macchina davanti a me decide di inchiodare all’improvviso e girare a sinistra. Sono costretto di fare una frenata di emergenza, la moto mi va di traverso ma per fortuna riesco a controllarla e non cadere. Decido di fare più attenzione adottando una guida molto difensiva e cercando di prevedere ogni cazzata possibile immaginabile del prossimo automobilista della Domenica (ieri, Giovedì 8 era un festivo!). Tutto va liscio fino a PD. Una breve sosta in un distributore per lavare la moto dal sale sparso sulle strade di montagna e alle 6.40 sono a casa. Che giornata, la rifarei subito!

Album fotografico: https://picasaweb.google.com/103391137915896574585/MonteOrtigara08122011#

Tracce per GPS Garmin : http://www.mediafire.com/?6wpb45dd4faqnfq

Η ANEK Lines διόρθωσε το λάθος

Update: με χαρά μου διαπιστώνω οτι μετά απο 2 μέρες απο τη δημοσίευση στο blog αυτό του θέματος «Για την ΑΝΕΚ, η Μακεδονία έγινε Χαλκιδική!» η ΑΝΕΚ διόρθωσε το λάθος που υπήρχε στη σελίδα της http://www.anekitalia.com/soggiorni.asp. Έτσι τώρα στη θέση της Μακεδονίας δεν αναγράφεται πια «Χαλκιδική» αλλά «Μακεδονία». Αυτό σημαίνει οτι  κάθε λάθος, κάθε ανακρίβεια θα πρέπει να επισημαίνεται και να δημοσιοποιείται στους υπεύθυνους για τη διόρθωσή: πρινμετά. Το ίντερνετ έχει μεγάλη δύναμη. Μπράβο στην ΑΝΕΚ για την άμεση διόρθωση της ανακρίβειας στο χάρτη της.

Μερικές σκέψεις για την απόφαση του ΔΔΧ της 05.12.2011

Η δίκη για την άσκηση veto της Ελλάδας στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αποτελεί ένα stress test της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995. Στις 52 σελίδες της απόφασης εξετάζονται ενδελεχώς οι πτυχές της και τίθενται κάτω απο το πρίσμα της ερμηνείας του Δικαστηρίου.

Το δικαστήριο αποφάνθηκε οτι η Ελλάδα με τη συμπεριφορά της μπλόκαρε καταχρηστικά την είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ συaνδέοντας την είσοδό της στη Συμμαχία με το θέμα του ονόματος χωρίς να έχει δικαιοδοσία να το κάνει έτσι όπως αυτό ορίζεται απο την Ενδιάμεση Συμφωνία. Να σημειωθεί οτι η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν επιτρέπει στην ΠΓΔΜ να μπεί σε διεθνείς οργανισμούς με όνομα διαφορετικό του ΠΓΔΜ.  Στο κείμενο της απόφασής του το Δικαστήριο υπογραμμίζει και ένα «κενό» στην Ενδιάμεση Συμφωνία όπου η Ελλάδα δεν αντιτίθεται ρητά και πάντα στο να χρησιμοποιεί η ΠΓΔΜ το συνταγματικό της όνομα (Δημοκρατία της Μακεδονίας) όταν εκείνη αυτοπροσδιορίζεται.

Απόσπασμα απο την απόφαση της 5/12/2011 του Δικαστηρίου:

95. Article 1, paragraph 1, of the Interim Accord, provides that the Respondent will recognize the Applicant as an “independent and sovereign state” and that the Respondent will refer to it by a provisional designation (as “the former Yugoslav Republic of Macedonia”). Nowhere, however, does the Interim Accord require the Applicant to use the provisional designation in its dealings with the Respondent. On the contrary, the “Memorandum on ‘Practical Measures’ Related to the Interim Accord”, concluded by the Parties contemporaneously with the entry into force of the Interim Accord, expressly envisages that the Applicant will refer to itself as the “Republic of Macedonia” in its dealings with the Respondent. Thus, as of the entry into force of the Interim Accord, the Respondent did not insist that the Applicant forbear from the use of its constitutional name in all circumstances.

Η ενδιάμεση Συμφωνία προβλέπει οτι η ΠΓΔΜ θα πρέπει να χρησιμοποιεί τον όρο FYROM και όχι το συνταγματικό της όνομα για να μετέχει σε διεθνείς οργανισμούς. Το Δικαστήριο διακαίωσε την ΠΓΔΜ στο θέμα της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι διότι η Ελλάδα μπλόκαρε προληπτικά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ στηριζόμενη στην προοπτική (prospect) οτι η ΠΓΔΜ θα χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα στο εσωτερικό της συμμαχίας. Αυτό είναι μια υπόθεση κατα το Δικαστήριο.

Απόσπασμα απο την απόφαση της 5/12/2011 του Δικαστηρίου:

98. Taken together, therefore, the text of the second clause of Article 11, paragraph 1, when read in context and in light of the object and purpose of the treaty, cannot be interpreted to permit the Respondent to object to the Applicant’s admission to or membership in an organization because of the prospect that the Applicant would refer to itself in that organization using its constitutional name.

Η καταδίκη της Ελλάδας λοιπόν δεν προήλθε απο αυτό καθεαυτό το γεγονός οτι μπλόκαρε την ενταξιακή διαδικασία της ΠΓΔΜ αλλά απο το γεγονός οτι το έκανε χωρίς να συντρέχουν οι απαραίτητες για το Δικαστήριο προϋποθέσεις. Η απόφαση θα μπορούσε να είναι θετική για την Ελλάδα αν το Δικαστήριο θεωρούσε οτι η ΠΓΔΜ θα επεδίωκε να χαρακτηρίζεται ως Μακεδονία στο εσωτερικό της Συμμαχίας (ποιός έχει αμφιβολίες;) αλλά απο τη στιγμή που η Ελλάδα το μπλοκαρε αυτό προκαταβολικά το Δικαστήριο θεωρεί οτι έχει άδικο. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ένα κρίσιμο σημείο στο οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να καταγγείλει την αδιάλλακτη συμπεριφορά της ΠΓΔΜ εδώ και χρόνια. Είναι σα να λες οτι απαγορεύεται να καταγγείλεις ένα κλέφτη που είναι έξω απο την πόρτα σου και ετοιμάζεται να μπεί γιατί δεν έχει διαπράξει ακόμα κανένα αδίκημα. Αντίθετα, μπορεί να σε καταγγείλει για συκοφαντική δυσφήμιση! Νομικά κατοχυρώνεσαι μόνο αν τον καταγγείλεις αφού μπει αλλά τότε το κακό έχει ήδη γίνει.

Κατά τη γνώμη μου, η Ελλάδα η Ελλάδα χειρίστηκε λάθος το θέμα του βέτο όχι επι της ουσίας (έπρεπε να το κάνει) αλλά επι της διαδικασίας και της μετέπειτα προσπάθειας πολιτικής εξαργύρωσής του απο τον Κ.Καραμανλή και την Ν.Μπακογιάννη. Η διαδικασία θα έπρεπε να γίνει χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με σοβαρή και προετοιμασμένη ενημέρωση των κρατών μελών στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ωστε να μην εκληφθεί η στάση της Ελλάδας ως βέτο (άρα και παραβίαση της ενδιάμεσης συμφωνίας) αλλά ως «παρατηρήσεις» στην ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ. Κάποιοι έσπευσαν να στήσουν «φιέστα με πυροτεχνήματα» για ένα εθνικό θέμα που επιβάλει λεπτούς χειρισμούς. Αυτοί οι αδέξιοι θορυβώδεις χειρισμοί έδωσαν στην ΠΓΔΜ πάτημα για να σύρει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Χάγης, δίνοντας τη δυνατότητα σε ένα «τεχνικό» όργανο να βγάλει μια απόφαση πολιτική αλλά με νομικό μανδύα ερμηνεύοντας με μεγάλο βαθμό υποκειμενικότητας ένα κείμενο όπως η Ενδιάμεση Συμφωνία σε ένα θέμα με πολιτικές αλλά και σημαντικές εθνικές προεκτάσεις για την Ελλάδα. Άλλωστε η ΠΔΓΜ δεν είχε τίποτα να χάσει αφού η απόφαση του Βουκουρεστίου ήταν ήδη αρνητική γι’αυτήν. Ας μη ξεχνάμε οτι για διάφορους λόγους τα μεγάλα συμφέροντα θέλουν την ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ (Αγορά όπλων, πρόθυμα στρατεύματα για τις επιχειρήσεις στο Αφγανισταν κλπ ωστε να μειωθούν οι Αμερικανικές απώλειες σε στρατιώτες, διεύρυνση της Συμμαχίας κλπ). Αν μη τι άλλο, αν θέλει η Ελλάδα να εμποδίσει την ένταξή τους θα πρέπει να το κάνει με το σωστό τρόπο.

Το μεγάλο ερώτημα είναι εαν η απόφαση του δικαστηρίου μπορεί να επηρεάσει μελλοντικά την απόφαση της συνόδου του NATO το 2008 που υιοθέτησε ομόφωνα την ελληνική θέση: «Πρόσκληση μετά απο λύση στο όνομα». Για παράδειγμα, στην επόμενη σύνοδο του NATO ένα σενάριο θα μπορούσε να είναι η μεταστροφή των κρατών-μελών απο το ομόφωνο «όχι ένταξη πριν τη λύση στο όνομα» στο ομόφωνο (πλην Ελλάδας) «ναι» στηριζόμενα στην απόφαση του δικαστηρίου που θεώρησε καταχρηστικό το βέτο της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση η Χώρα μας θα βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο εφόσον δεν θα είχε πλέον δικαιολογία να μπλοκάρει την ένταξη λόγω του ονόματος.

Ολόκληρη η απόφαση του ΔΔΧ ΕΔΩ

Για την ΑΝΕΚ, η Μακεδονία έγινε Χαλκιδική!

Θα ήθελα να επισημάνω ένα θέμα που παρατήρησα σχετικά με την ιστοσελίδα της εταιρείας ΑΝΕΚ.

Συγκεκριμένα, στην τοποθεσία http://www.anekitalia.com/soggiorni.asp, η περιοχή της Μακεδονίας αναφέρεται ως Calcidica (Χαλκιδική)!!!
Αδυνατώ να πιστέψω οτι αυτός που το έγραψε είναι τόσο αγεωγράφητος οπότε σίγουρα υπάρχει σκοπιμότητα ωστε να μη το μπερδεύουν οι ξένοι με τα Σκόπια.
Θεωρώ οτι το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό διότι εαν αρχίζουν και οι ελληνικές εταιρείες να χαρίζουν το όνομα της Μακεδονίας στους σκοπιανούς προς χάριν ευκολίας των τουριστών, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά! Εδώ ένα screenshot απο την επίμαχη ιστοσελίδα: LINK

Το αστείο είναι οτι στην ελληνική σελίδα της ΑΝΕΚ διαβάζουμε:

Φέτος στα πλαίσια της προσπάθειας για την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού, δηλώνει ξανά την ισχυρή της παρουσία και εντάσσεται δυναμικά στον φορέα «Συμμαχία για την Ελλάδα» συμβάλλοντας έτσι στην διαφήμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας.


Δηλαδή αν εμείς πρώτοι ξεπουλάμε στο όνομα του κέρδους εθνικά θέματα και σύμβολα, τότε για ποιά συμμαχία για την ελλάδα μιλάμε; Μάλλον για συμμαχία με το κέρδος πρόκειται!

Προτείνω να σταλούν εκατοντάδες email διαμαρτυρίας στην εταιρεία!

customerservice@anek.gr

info@anekitalia.com

portoan@anekitalia.com

venezia@anekitalia.com

αυτό είναι το email της εταιρείας που σεδίασε τη σελίδα της ΑΝΕΚ ITALIA : info@websolute.it

Οι ιταλοί επιχειρηματίες αγοράζουν ιταλικά ομόλογα

Τις τελευταίες μέρες, με το ιταλικό σπρέντ να έχει πάρει την ανηφόρα, αυξάνεται η ζήτηση για ιταλικά κρατικά ομόλογα απο μεγάλη μερίδα των ιταλών επιχειρηματιών που βλέπουν σε αυτό όχι μόνο ένα τρόπο να βγαλουν χρήματα αλλά και να βοηθήσουν οι ίδιοι το κράτος τους. Πριν η Ελλάδα τρέξει στις αγορές και στο ΔΝΤ, πριν απωλέσει την εθνική της κυριαρχία εγκλωβίζοντας όλο το πολιτικό σύστημα στις διαθέσεις των τεχνοκρατών Βρυξελλών και ΔΝΤ, έκανε μήπως μια ανάλογη κίνηση; Πολλοί έλληνες του εξωτερικού, πλούσιοι και πετυχημένοι εφοπλιστές ίσως θα ήταν πρόθυμοι να συμβάλουν στην εξεύρεση ρευστότητας αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα. Γιατί η απερχόμενη κυβέρνηση της ΝΔ το 2009 και η επόμενη του ΠΑΣΟΚ δεν εξάντλησαν κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης απο έλληνες επιχειρηματίες εντός και εκτός ελλάδας παρά έσυραν τη χώρα στα δίχτυα διεθνών τοκογλύφων; Πού πίστευαν οι κυβερνήσεις οτι θα φορτώνονταν τα βάρη αν όχι στις πλάτες των πολιτών που τους ψήφισαν και μάλιστα χωρίς οι πολιτικοί να έχουν δυνατότητα να επέμβουν εφόσον έχει ψηφιστεί το κατάπτυστο μηνμόνιο; Ποιές εγγυήσεις έλαβαν οτι δεν θα πειραχτούν Υγεία, Περίθαλψη, Παιδεία και άλλες βασικές προϋποθέσεις για να μη διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός της χώρας; Τις τελευταίες μέρες το σκηνικό της Ελλάδας προ μνημονίου επαναλαμβάνεται στην Ιταλία. Με το ΔΝΤ προ των πυλών, οι ιταλοί επιχειρηματίες έχοντας δει το κακό προηγούμενο της Ελλάδας και τα παιχνίδια των αγορών αντιδρούν.

Ακολουθεί, μεταφρασμένο απο εμένα, ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Corriere del Veneto το οποίο δείχνει πώς απαντάνε οι ιταλοί επιχειρηματίες στο αυξανόμενο σπρέντ.

Φαινόμενο «Ντόμινο» των ιταλικών ομολόγων στο Βένετο

«Ας τα αγοράσουμε εμείς για να σώσουμε την Ιταλία».

Η πρόταση ενός επιχειρηματία, έγινε θερμά αποδεκτή απο συναδέλφους του διαφόρων κλάδων. Σημειώθηκε «έκρηξη» ζήτησης απο γνωστούς επιειρηματίες του Βένετο όπως Riello, Zonin αλλά και οργανισμούς όπως αυτός του τουρισμού, Confturismo.

Βενετία: Κι’ αν αγοράζαμε εμείς οι ιταλοί τα ιταλικά ομόλογα για να δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην οικονομία μας;

Η πρόταση ενός διευθυντή τραπέζης της Τοσκάνης Τζουλιάνο Μελάνι που δημοσιευτηκε στην εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας Corriere della Sera χαίρει ευρείας αποδοχής μεταξύ των επιχειρηματιών του Βένετο (σ.τ.μ. οι νομοί  Βένετο και Λομβαρδία είναι οι πιο βιομηχανοποιημένες περιοχές της Ιταλίας, η καρδιά της παραγωγής και ουσιαστικά πρόκειται για τις ατμομηχανές της ιταλικής οικονομίας).

Υπάρχουν βέβαια και οι φωνές που υποστηρίζουν οτι πριν επενδύσουν στο ιταλικό χρέος θέλουν να δουν δείγματα σωστής διοίκησης και προτιμούν να ρίξουν το χρήμα στις επιχειρήσεις τους. Πολλοί όμως, δείχνουν να εμπιστεύονται την πρωτοβουλία όπως ο πολιτικός Bepi Covre (ένας «αιρετικός» της Λέγκας του Βορρά), (σ.τ.μ. η Λέγκα του Βορρά προωθεί το ομοσπονδιακό μοντέλο διοίκησης και δείχνει σκεπτικισμό στην κεντρική ιταλική διοίκηση της Ρώμης την οποία κατηγορεί οτι διασπαθίζει το χρήμα του πλούσιου βορρά σκορπώντας το στον αντιπαραγωγικό νότο και στη Μαφία) ο οποίος επένδυσε 20.000 ευρώ σε ιταλικά ομόλογα πολυετούς διάρκειας και προσπαθεί να διαδώσει την ιδέα σε άλλους επιχειρηματίες επενδυτές όπως ο Παντοβάνος βιομήχανος Mario Carraro που δήλωσε οτι η πρωτοβουλία έχει θετικό αποτέλεσμα κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο.

Η πρωτοβουλία υποστηρίζεται και απο την εφημερίδα online www.ilnordesteuropa. eu που χαιρετίζει θέση του πολιτικού της Λέγκας του Βορρά Bepi Covre και αποδεικνύει οτι η Λέγκα του Βορρά πιστεύει στο μέλλον της ενωμένης Ιταλίας. Ο Bepi Covre δήλωσε: « όποιος ονειρεύεται την Παντάνια (σ.τ.μ. Ανεξάρτητο κράτος στο βορρά της ιταλίας, επιθυμία της Λέγκας) μπορεί να το κάνει. Εγώ βοηθάω την Ιταλία. Είναι καιρός να τελειώνουμε με τον εφιάλτη του spread σε σχέση με τα γερμανικά ομόλογα. Ακόμα και ο  κυβερνήτης του Βένετο, πολιτικός της Λέγκας του Βορρά Luca Zaia, χαιρετίζει την ιδέα « Καλοδεχούμενη η ιδέα να αγοράσουμε εμείς τα ιταλικά ομόλογα». Πολλοί επιχειρηματίες, όπως ο Covre, υποστηρίζουν οτι η διαφορά απόδοσης μεταξύ των ιταλικών ομολόγων και των γερμανικών είναι τεχνητά φουσκωμένη και επίτηδες κατασκευασμένη απο τις αγορές: «Eίμαστε καταδικασμένοι να πληρώνουμε μεγάλυτερο επιτόκιο απο τη Γερμανία για να δανειζόμαστε απο τις αγορές γιατί θεωρούμαστε αδίκως αναξιόπιστοι». Πολλοί χρεώνουν αυτή την αναξιοπιστία στην κυβέρνση Μπερλουσκόνι. Άλλοι όμως επιχειρηματίε και βιομήχανοι δε φοβούνται χρεοκοπία της Ιταλίας και γι’αυτό αγοράζουν τα κρατικά ομόλογα συνδυάζοντας έτσι τον «οικονομικό» πατριωτισμό με το προσωπικό όφελος. Το υπογραμίζει και ο πρόεδρος του εμπορικού επιλελητηρίου του Τρεβίζο, Νικόλα Τονιάνα: «καμία νόμιμη επιχειρηματική δραστηριότητα δεν σου δίνει καθαρό επιτόκιο 5,06% όπως αυτά τα ομόλογα».

Στο ίδιο μοτίβο και ο πρόεδρος της ένωσης βιομηχάνων του Τρεβίζο Αλεσάντρο Βαρντανέγκα:  «Αγορά ιταλικών ομολόγων; Το έκανα πριν λίγες μέρες». Ο Βαρντανέγκα πιστεύει στις δυνατότητες της Ιταλίας αν και υπογραμμίζει « ήταν προσωπική μου επιλογή, δεν είμαι σύμβουλος  οικονομικών επενδύσεων οπότε δεν δίνω συμβουλές στους άλλους επιχειρηματίες για το πώς να διαχειρίζονται τα λεφτά τους». Επίσσης, ο ιταλός υπουργός Welfare Μαουρίτσιο Σακόνι χαρακτηρίζει «καλή ιδέα» την επένδυση σε ιταλικά ομόλογα. Εντούτοις, άλλοι επιχερηματίες, όπως ο Λουτσιάνο Μπίανκο και ο Μάριο Καρράρο είναι αντίθετοι στην ιδέα και τη χαρακτηρίζουν ανώφελη επένδυση ενώ προτιμούν να ρίξουν τα χρήματά τους στις επιχειρήσεις τους για να αντιμετωπίσουν τον διεθνή ανταγωνισμό. Το ίδιο υποστηρίζει και η επιχειρηματίας απο τη Βερόνα Μαρίνα Σαλαμόν που υπογραμμίζει οτι οι καταθέτες μπορούν να έχουν μεγάλες αποδόσεις 4,25% τοποθετώντας τα χρήματά τους σε online καταθετικούς λογαριασμούς με ελκυστικά επιτόκια.

Ο Αλμπέρτο Μπαμπάν, νυν πρόεδρος των μικροβιοτεχνών του Βένετο λέει «Συμφωνούμε να κινηθούμε σαν επιχειρηματίες προς αυτή την κατεύθυνση (ιταλικά ομόλογα) αλλά οι κυβερνώντες  πρέπει να μας δώσουν εγγυήσεις». Το ίδιο υποστηρίζει και ο πρώην πρόεδρος Λούκα Τσέλο «πρέπει πρώτα εμείς να πιστέψουμε στο κράτος μας». Ο Αντρέα Ριέλο, πρώην τοπικός πρόεδρος της Riello Sistemi και υποψήφιος για πρόεδρος της Riello για όλη την ιταλία λέει «Θετικό, βήμα. Θα επενδύσουμε έτσι τη ρευστότητά μας». Άλλοι υπογραμίζουν οτι είναι θετικό βήμα υπο τον όρο να  υπάρξει πολιτική σταθερότητα και αξιοπιστία. Η επιχειρηματίας Λάουρα Μπουόρο τονίζει οτι « Εμείς θέλουμε να πιστέψουμε στην ιταλία αλλά πρώτα οι πολιτικοί θα πρέπει να δώσουν το παράδειγμα». Τέλος, ο Μάρκο Μικιέλι, πρόεδρος του συνδέσμου επιχειρηματιών τουρισμού και σύμβουλος της Τράπεζας αποταμίευσης της Βενετίας υποστηρίζει οτι «πρόκειται για ένα δείγμα του οτι οι ιταλοί μπορούν να σώσουν την πατρίδα τους ανεξάρτητα απο τους πολιτικούς»

Άρθρο στα ιταλικά εδώ