Αρχείο για Δεκέμβριος 2008

Μερικοί μεγάλοι hackers

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγα του ρητού «η γνώση είναι δύναμη» είναι η περίπτωση των hackers.

Hacker δεν είναι αυτός που κατεβάζει μια σελίδα επειδή βρήκε ένα exploit στο ιντερνετ και απλά έκανε copy paste τον κώδικα κάπου και άνοιξε μια πόρτα. Hacker είναι αυτός που αρχικά βρήκε την τρύπα στο σύστημα και δημοσίευσε το exploit κάπου ωστε να το εκμεταλλευτούν αργότερα διάφοροι wannabees.Ο ίδιος είναι πιθανό να μην ασχολήθηκε καν με το να κατεβάζει τρωτές σελίδες γιατί του αρκεί η ικανοποίηση οτι βρήκε το exploit. Hacker σημαίνει πριν και πάνω απο όλα αναλυτής που αρχικά μελετάει σε βάθος ένα σύστημα, ανακαλύπτει τις αδυναμίες ασφαλείας και στη συνέχεια δημοσιοποιεί τρόπους αντιμετώπισης.Η διαφορά ενός hacker με έναν cracker είναι περίπου η εξής

Hacker= μηχανικός αυτοκινήτων

Cracker= Ο Εντι Μέρφι στον μπάτσο του Μπέβερλι Χιλς που έβαλε μια μπανάνα στην εξάτμιση ενός αυτοκινήτου με αποτέλεσμα να μην παίρνει μπρος.

Αφορμή για να γράψω τα παραπάνω είναι ένα άρθρο στο news247.gr

1. Νταν Καμίνσκι
Διευθυντής ερευνών ασφαλείας (IOActive)

hackers_i01_b

Ο Νταν Καμίνσκι ανακάλυψε ένα κενό ασφαλείας στο σύστημα DNS (domain name system) του διαδικτύου που μετατρέπει ηλεκτρονικές διευθύνσεις σε αριθμητικά δεδομένα. Η ανακάλυψη του επέτρεψε σε δεκάδες χάκερ να υποκλέψουν δεδομένα από ολόκληρους παροχείς πρόσβασης στο διαδίκτυο. Το σύστημα αυτό είχε σχεδιαστεί από την αρχή του ίντερνετ με γνώμονα την πρόσβαση και όχι την ασφάλεια.

Από τότε πληροφορίες για τρόπους αξιοποίησης του κενού ασφαλείας κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο. Μετά τις πρώτες αναφορές για κακόβουλες παραβιάσεις τον Ιούλιο του 2008, οι περισσότερες εταιρείες προσθεσαν το σύστημα «DNSSec» που προσφέρει περισσότερη ασφάλεια στο διαδίκτυο.

Παράλληλα από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ανάπτυξη δομών στο διαδίκτυο μόνο οι μισές έχουν εγκαταστήσει τις αναβαθμίσεις. Και όπως έδειξε ένας Ρώσος φυσικός η παραβίαση του συστήματος του Καμίνσκι δεν είναι τόσο δύσκολη υπόθεση όπως αρχικά είχε υποτεθεί.

2. Τζούλιαν Ασάντζ
Συνιδρυτής Wikileaks.org

hackers_i02_b

Ο συνιδρυτής της ιστοσελίδας wikileaks.org είναι η επιτομή μιας νέας μορφής ακτιβισμού μέσω ηλεκτρονικών δικτύων που ονομάζεται χακτιβισμός. Το wikileaks.org είναι ένας ελεύθερος χώρος δημοσίευσης απόρρητων εγγράφων.

Η πρώτη διαρροή προς το wikileaks.org αφορούσε κλοπές σε κρατικά ταμεία της Κένυας από τον τότε πρόεδρο Ντάνιελ άραπ Μουά που πολλοί θεωρούν ότι άλλαξε το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών.

Τον περασμένο Φεβρουάριο ένα δικαστήριο διέταξε τη διακοπή της λειτουργίας της ιστοσελίδας όταν ένα εσωτερικό έγγραφο μιας τράπεζας των Νησιών Κέιμαν απεκάλυπτε ξέπλυμα χρήματος. Ένα μήνα αργότερα το δικαστήριο αναγκάστηκε να πάρει πίσω την απόφαση ως αντισυνταγματική. Η διάδοση του εγγράφου ήταν τόσο εκτεταμένη που το κλείσιμο της ιστοσελίδας ήταν άσκοπο ούτως ή αλλως.

3. Τσάρλι Μίλερ
Αναλυτής συστημάτων ασφαλείας (Independent Security Evaluators)

hackers_i03_b

Ο Τσάρλι Μίλερ έγινε γνωστός στο διαδίκτυο και το ευρύ κοινό καταρρίπτοντας το μύθο ότι τα προιόντα λογισμικού της Apple είναι πιο ασφαλή από τα προϊόντα άλλων εταιρειών. Το καλοκαίρι του 2007 ήταν ο πρώτος που έσπασε το διαβόητο iPhone.

Το Μαρτιο του 2008 έβγαλε τα πιο εύκολα δέκα χιλιάδες δολαρια της ζωής του, έπαθλο για το σπάσιμο του λειτουργικού MacOs X Leopard, σε συνέδριο χάκερ στον Καναδά. Για το επίτευγμα του χρειάστηκαν δύο μόλις λεπτά.

4. Έιτς Ντι Μουρ
Διευθυντής ερευνών ασφαλείας ( Breaking Point)

hackers_i04_b

Ο Μουρ είναι ο εμπνευστής του Metasploit Project, ενός σετ εργαλείων που διαπερνούν κενά στην ασφάλεια λογισμικών με μερικά κλικ και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμα και από νέους χάκερ.

Η φήμη του δεν οφείλεται τόσο στις δραστηριότητες ως προγραμματιστής αλλα΄σε μια σχετικά επιθετική προσέγγιση που χρησιμοποιεί: «Οι εταιρείες καλύπτουν τα κενά ασφαλείας των συστημάτων τους πιο γρήγορα όταν οι πληροφορίες για τις αδυναμίες τους δημοσιευτούν στο διαδίκτυο.»

Παρά την αντίδραση των εταιρειών που προτιμούν οι ανεξάρτητες εταιρείες να μη δημοσιεύουν τα αποτελέσματα τους πριν τις ενημερώσουν ο Μουρ έχει πάει το «παιχνίδι «σε άλλα επίπεδα. Διοργανώνει μηνιαία event όπου κάθε μέρα δημοσιεύει και ένα κενό από διαφορετικό σύστημα όπως το «Month of Browser Bugs» που αφορούσε τα προγράμματα πλοήγησης στο διαδίκτυο.

5. Τζον Λεκ Γιοχάνσεν
Προγραμματιστής

hackers_i05_b

Ο DVD John, όπως είναι γνωστός στη κοινότητα του ίντερνετ, έχει, κατά καιρούς, προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στη βιομηχανία του θεάματος.

Όλα ξεκίνησαν όταν το 1999 κυκλοφόρησε το DeCSS, ένα πρόγραμμα που επιτρέπει την αντιγραφή ψηφιακών δίσκων DVD.

Το 2005 κυκλοφόρησε ένα πρόγραμμα που έκανε δυνατή την χρήση προγραμμάτων αναπαραγωγής βίντεο της Microsoft σε Linux.

Και το 2007 έδειξε πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί το iPhone ως iPod με ασύρματες δυνατότητες χωρίς να χρειάζεται ενεργοποίηση της συσκευής.

150px-linus_torvalds

Να προσθέσω άλλη μια μεγάλη μορφή, τον Linus Torvalds, τον πατέρα του Linux που αναζητώντας τρόπους να απαλλαγεί απο το DOS ανέπτυξε ένα λειτουργικό τύπου Unix που αργότερα θα γινόταν το linux.

Αντίθετα με τα όσα πιστεύουν πολλοί, οι περισσότεροι hackers δεν επιθυμούν να καταστρέψουν αλλά να βελτιώσουν προσπαθώντας να ανακαλύψουν αδυναμίες του συστήματος.

Είναι κάτι σαν την πίεση της φυσικής επιλογής στη βιολογία.

(Ας το έχουν υπόψη τους και οι κάθε λογής «επαναστάτες» μπαχαλάκηδες των επεισοδίων του δεκεμβρίου 2008 που απο ανικανότητα ή/και να αντιδράσουν δημιουργικά σε όσα διαφωνούν, επιλέγουν να σπάνε και να καταστρέφουν λες και έτσι θα αλλάξουν κάτι ή θα δώσουν κάποιο μήνυμα, εκμεταλλευόμενοι τον άδικο θάνατο ενός μαθητή)

Μια ψύχραιμη αριστερή φωνή

Tου Περικλή Κοροβέση

korovesis_periklis

Μια κατάληψη κάποιας σχολής που δεν έχει τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών ή των σπουδαστών είναι άχρηστη, γιατί στρέφουμε την πλειοψηφία εναντίον μας.
Είναι άλλο πράγμα να σπάνε μια τράπεζα οι δανειολήπτες και άλλο πράγμα να τη σπάσει στο όνομά τους μια μικρή ελίτ της επαναστατικής πρωτοπορίας. Και είναι διαφορετικό να υπάρχει ένα μαζικό κίνημα που να αρνείται να πληρώσει φόρους και είναι άλλο να πετάμε ένα μολότοφ στην Εφορία. Στην αριστερή πολιτική δεν ισχύει η μαγική φόρμουλα «πες το κι έγινε» αλλά κάθε μας ενέργεια πρέπει να γίνεται με κριτήριο την ωφέλεια των πολλών. Αλλιώτικα είμαστε δυνάστες στο μέτρο του δυνατού και μέχρι εκεί που μας παίρνει στο όνομα κάποιας κούφιας εγωιστικής επαναστατικότητας που συντηρεί το «εγώ» μας.

«Η εποχή»

το δανείστηκα απο την παραπολιτική

Η Ευκαιρία

Τις τελευταίες μέρες που πάει να καταλαγιάσει η σκόνη από τις ταραχές στην Αθήνα επιχειρείται μια προσπάθεια ανάλυσης των αιτίων που οδήγησαν στο ξέσπασμα. Ως γνήσιοι έλληνες, ευτυχώς ή δυστυχώς δε θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε ότι οι ταραχές είναι κάτι που οφείλεται σε κάτι συγκεκριμένο. Έτσι υπάρχει η ερμηνεία του έξωθεν αποσταθεροποιητικού δάκτυλου, εκείνη της γνήσιας λαϊκής οργής, εκείνη που υποστηρίζει ότι τα επεισόδια είναι μέσο παραπλάνησης της κοινής γνώμης από τα σκάνδαλα του Βατοπεδίου, της Siemens κλπ.black-bloc

Νομίζω ότι δεν έχει τόσο νόημα να ψάχνουμε τι υποκίνησε όλες αυτές τις ταραχές ζητούμενο είναι να δούμε τι μπορούμε να αποκομίσουμε σαν λαός και σαν κοινωνία από τα γεγονότα. Προσωπικά πέρα από το δίκαιο ή το άδικο των κουκουλοφόρων, πιστεύω πως έχουμε μπροστά μας μια ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Μια ευκαιρία για αυτοκριτική, μια ευκαιρία να βάλουμε την κοινωνία μας, εν τέλει τον τρόπο ζωής μας στο μικροσκόπιο. Πώς δηλαδή από το ρουσφετάκι, από την κουτοπονηριά του καθενός μας, από το πώς παρκάρουμε, από το φακελάκι που εμείς συχνά το προτείνουμε στο γιατρό, γιγαντώνεται ένα σύστημα, ένας τρόπος ζωής που θρέφει τη δυσαρέσκεια των νέων και των μη προνομιούχων.Αν κοιτάξουμε μέσα μας θα δούμε ότι πάσχουμε από έλλειψη συλλογικής συνείδησης. Κυριαρχεί ο ατομικισμός των μεγάλων, των βολεμένων, αυτό εισπράττουν οι πιτσιρικάδες. Ο τρόπος αντίδρασης του καθενός είναι θέμα παιδείας και ανατροφής εν τέλει.

Διάβασα σε ένα blog μια ανάρτηση με τίτλο «ανοιχτή επιστολή στους αντιεξουσιαστές» και παραθέτω μερικά αποσπάσματα:

>Ξέρω πως οι κατά τα άλλα «ευαίσθητες» μύτες σας είναι επιλεκτικές στις οσμές του χυμένου αίματος: όσο σας εξεγείρει η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από ένα ανθρωποειδές, τόσο σας αφήνει παγερά αδιάφορους η δολοφονία ενός πιλότου που υπερασπίζεται το Αιγαίο ή ενός Ελληνοκύπριου Γλέζου που κατεβάζει την κατοχική σημαία.

>Σήμερα που τα εξωνημένα κανάλια αλωνίζουν στα μυαλά των ανθρώπων και που είναι δυνατόν με ένα και μόνο ψέμα, καλά προπαγανδισμένο, να πέφτουν κυβερνήσεις και να διεκπεραιώνονται πορτοκαλί, βελούδινες κ.λπ. «επαναστάσεις», μήπως είναι καιρός να αναρωτηθείτε μπας και λειτουργείτε ως τα ανυποψίαστα και ευχειραγώγητα κινούμενα μιας «κοκκινόμαυρης» «επανάστασης», ενορχηστρωμένης απ’ τον παγκόσμιο χωροφύλακα;

Σωστά επιχειρήματα. Κάποιος όμως σχολίασε εύστοχα τις παραπάνω παρατηρήσεις:

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το σχόλιο απάντηση στο πάνω κείμενο.

>Τι είναι η Πατρίδα μας σήμερα;;; Σίγουρα όχι οι κάμποι! Σίγουρα όχι ο Κολοκοτρώνης ή ο Περικλής! Αυτοί αν ξανακατέβαιναν στη γη θα ήταν οι πρώτοι που θα άρχιζαν τις πετριές και τις βρισιές στους «λειτουργούς» της. Αν βέβαια δεν είχε προλάβει να κατέβει ο Χριστός, που θα τα είχε κάνει λαμπόγυαλο! Σήμερα Πατρίδα είναι το Χρηματιστήριο, το Βατοπέδι, η Siemens, τα βιβλία της Ιστορίας, ο διεφθαρμένος δημόσιος υπάλληλος, τα ανύπαρκτα Πανεπιστήμια και τα Νοσοκομεία που χρεώνουν το συνταξιούχο που τους πλήρωνε μία ζωή. Τέτοια Πατρίδα, όποιος δεν την καίει, είναι ή πεθαμένος ή ναρκωμένος ή βολεμένος ή κολλημένος στο «ένδοξο» παρελθόν, το οποίο πολλοί πολίτες επιμένουν κοιτάνε, την ώρα που η Πατρίδα τους κλέβει το μέλλον!

>Ποιος είναι πιο βλάσφημος για την Πατρίδα; Αυτός που καίει τη σημαία ή αυτός που καίει όλους τους ανθρώπους, αφήνοντας τους έρμαιο στις Τράπεζες με τα ληστρικά τους επιτόκια;

>Ποιος είναι πιο βλάσφημος;;;; Αυτός που πετάει μία Μολότωφ στον Αστυνομικό ή αυτός που άφησε τον αστυνομικό ηλίθιο και ανεκπαίδευτο πραίτορα- χωριάτη, γιατί έτσι τον συνέφερε;;;; Που απαγόρευσε τις βολές στη Σχολή της Αστυνομίας, λόγω οικονομικών προβλημάτων και τώρα όποιον πάρει ο Χάρος;;;;;;

>Από ποιόν κινδυνεύει πιο πολύ η υπόληψη και η τιμή της Πατρίδας; Από τον μαθητή που πετάει μία πέτρα σε μία βιτρίνα γιατί δεν αντέχει άλλο ή από τον μπάτσο που τα παίρνει από τους μπράβους, τα ναρκωτικά και τις πουτάνες, έχοντας το Εθνόσημο στο καπέλο του;;;

Να προσθέσω ότι στο βιβλίο του «Ο κοτζάμπασης του Καστρόπυργου» , ο Καραγάτσης εξιστορεί πώς πριν από την έναρξη της Επανάστασης του 21 οι βολεμένοι Γραικοί που είχαν πάρε δώσε με την τουρκοκρατία και δεν τους συνέφερε, σαμποτάριζαν την Επανάσταση. Προσοχή, ΔΕΝ θεωρώ επανάσταση το να κάψεις το αυτοκίνητο του απλού πολίτη, ούτε να κάψεις τη σημαία – το σύμβολο του έθνους μας – ούτε τους βανδαλισμούς σε εκκλησίες όπως οι κάφροι αναρχοπίθηκοι. Είναι όμως προτιμότερο να βγείς να διαδηλώσεις και να φωνάξεις χωρίς να καταστρέψεις απο το να κοιτάς το τι γίνεται απο τα κανάλια! Όμως ακόμα και μετά τις τόσες καταστροφές δεν πρέπει να μείνουμε στο βανδαλισμό σαν πράξη κάποιων πιθήκων αλλά στο ΓΙΑΤΙ βγήκαν άλλοι τόσοι στο δρόμο που δεν έσπασαν και δεν κατέστρεψαν.

Πιστεύω ότι το σχόλιο είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να κάνουμε, μια αποτίμηση του τι είμαστε σαν κοινωνία. Μόνο έτσι μπορεί να βελτιωθούμε. Διαβάζω σε διάφορα blogs ότι οι ταραχές έγιναν αφορμή να ξαναμιλήσει ΠΟΛΙΤΙΚΑ και όχι κομματικά ο απλός κόσμος. Αυτό πρέπει να αποτυπωθεί και στις ΕΚΛΟΓΕΣ. Δεν πρέπει να νικήσει και πάλι ο δικομματισμός. Καλύτερα νέοι , άπειροι αλλά όχι διεφθαρμένοι.

Το στοίχημα που πρέπει να κερδίσουμε είναι ενάντια στην πόλωση και την καχυποψία προς την υγιή εξέγερση του νέου και προς τις διεκδικήσεις του. Δεν πρέπει να νικήσει για ακόμα μια φορά ο στρουθοκαμηλισμός και οι δυνάμεις της συντήρησης. Το λάθος θα είναι να χωριστούμε σε «φιλήσυχους πολίτες» και «ταραχοποιά στοιχεία – αλήτες». Δεν πρέπει να ενοχοποιηθεί συλλήβδην η αμφισβήτηση. Αν γίνει κάτι τέτοιο τότε θα έχουν κερδίσει οι κουκουλοφόροι και η τρομοκρατία τους.Οι βλακ μπλοκ. Αυτοί δηλαδή που καταλύουν τον πολιτικό λόγο. Προτιμούν την καταστροφή από τη δημιουργία που είναι σαφώς πιο δύσκολη.

Και κάτι άλλο, σπάστε τις τιβι και ανοίξτε κανένα blog.Δείτε τι τους χαλάει εκεί στα κανάλια και βγάλτε συμπέρασμα. Η αντίδραση αυτού του ανθρωπάριου τα λέει όλα.

Δεν μπορώ να ξέρω αν εμπλέκονται ξένες δυνάμεις στα επεισόδια, όλα είναι πιθανά, πιστεύω πως ναι αλλά ας μην αδικούμε και τους εαυτούς μας. Δύσκολα οι ξένοι θα δημιουργούσαν απο μόνοι τους μεγαλύτερο μπάχαλο από εμάς, τους πρωταθλητές του σπορ…η Ελλάδα είναι γεμάτη καλοθελητές.

Ο θάνατος του παιδιού αν δεν ψάξουμε τις αιτίες που οδήγησαν σε όλη αυτή την έκρηξη θα πάει χαμένος. Είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η ρήση του JFK στο λόγο που εκφώνησε το 1961 : Μη ρωτάτε την πατρίδα σας τι μπορεί να κάνει για εσάς. Αναρωτηθείτε τι μπορείτε να κάνετε εσείς για την πατρίδα σας…

Και τέλος το διαχρονικό ερώτημα : Can you make an omelette without breaking some eggs?

Απολαυστικό: ιρακινός πετάει τα παπούτσια του στον Bush

Στη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου στο ΙΡΑΚ κάποιος δημοσιογράφος, απηυδισμένος απο  τα λεγόμενα του Μπούς , έβγαλε τα παπούτσια του και του τα πέταξε αποκαλώντας τον «σκύλο»! (ok αλλά τι του έφταιγαν τα συμπαθή τετράποδα 😉
δείτε το απολαυστικό video  εδώ
bushshoes1
(αυτό είναι ένα μάθημα και προς τους δικούς μας «αναρχοαυτόνομους» οτι δηλαδή μπορείς να περάσεις μηνύματα πετώντας απλώς παπούτσια και όχι μολότωφ)

Ισοκράτης vs Νεοέλληνα

isokratisvsneoellina

Βέβαια πρέπει να πούμε οτι το ρητό του Ισοκράτη ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ στις ανάγκες της επικαιρότητας!

όπως μας πληροφορεί ο Νίκος Σαραντάκος, το πραγματικό ρητό είναι το εξής:

Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

η μεάφραση του οποίου είναι :

Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους.

Πηγή: http://www.sarantakos.com/isocrat.htm

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…

Διάβασα το άρθρο του Γιάννη Μακρυγιάννη του Πρώτου Θέματος και το παραθέτω:

Αφήνω τα πρόσκαιρα πολιτικά συμπεράσματα στην άκρη. Αφήνω τους πολιτικούς και άλλους υπολογισμούς για τους πιο ειδικούς. Απ’ όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες κρατάω το εξής: Προτιμώ την κοινωνικοποίηση και το ξεψάρωμα των νέων μέσα από τις μαζικές, συλλογικές, έστω και τυφλές ενίοτε, εκφράσεις – όχι με καταστροφές και άδικη βία σε βάρος αθώων βέβαια. Προτιμώ τον χαμό και τη σύγκρουση στους δρόμους από τον καναπέ των τηλεριάλιτι και τα χαζά σίριαλ, στα οποία εθίζεται η πιτσιρικαρία, στα στενά διαλείμματα από το διάβασμα. Προτιμώ να ασχολούνται με τις διαδηλώσεις παρά να τσιρίζουν κάτω από τις εξέδρες του Μαζωνάκη ή του Ρουβά. Προτιμώ την άγρια πολιτικοποίησή τους παρά την οίηση στις ρουσφετολογικές μεθόδους των γονιών τους – αρκεί το πρώτο να μην οδηγεί μέσα από τα γνωστά μονοπάτια στο δεύτερο. Προτιμώ να γνωρίσουν τους και τις συντρόφους τους ενώ τους κυνηγούν τα ΜΑΤ, παρά στα chat rooms του Διαδικτύου. Εάν δεν υπάρχει τρίτος δρόμος, καλύτερα ο πρώτος. Αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μάθουν τη συλλογική δράση, την αλληλεγγύη, τη φιλία και τον αλτρουισμό, ναι, προτιμώ τις εξεγέρσεις τους στον δρόμο κι ας ταραχθούν οι νοικοκυραίοι, παρά να παραδοθούν αμαχητί στον φιλοτομαρισμό, τη ρουφιανιά, τον καριερισμό και την αδιαφορία…


Δηλαδή το συμπέρασμα είναι … ο σκοπός αγιάζει τα μέσα!

Ο δημοσιογράφος μας ενημερώνει οτι καλύτερα είναι να τα σπας απο το να μην κάνεις τίποτα.

Η συλλογικότητα κύριε Μακρυγιάννη δε μπορεί να συμβαδίσει με το σεβασμό; Εμμέσως αθωώνετε όσους σπάνε και καταστρέφουν γιατί απλά και αδιακρίτως θεωρείτε την «δράση» καλύτερη απο την αδράνεια! ίσως ο ρόλος σας θα ήταν εποικοδομητικότερος αν εάν διαχωρίζατε τις μερίδες μαθητών που διαδήλωσαν ειρηνικά (κάτι το οποίο είναι συλλογικότητα, είναι δράση, είναι πολιτικοποίηση) απο όσους έσπασαν ξένες περιουσίες (φαντάζομαι όχι και τη δική σας) και πλιατσικολόγησαν τα μαγαζιά.

Αν όλοι αυτοί βρίσκουν ερείσματα και στις εφημερίδες, υποτιθέμενους πυλώνες της δημοκρατίας και της ελευθερης έκφρασης, τότε ζήτω που καήκαμε

Σχετικά με τις ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα.

Είμαι φοιτητής στην Ιταλία και παρακολουθώ τα γεγονότα μέσω πολυάριθμων blogs αλλά και ηλεκτρονικών μέσων (εφημερίδες, δημοσιογραφικές ιστοσελίδες κλπ). Προσπαθώ να σχηματίσω άποψη και να αποτιμήσω τη βαρύτητα των όσων διαδραματίζονται. Πολλά ιστολόγια ανάλογα με τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους παρουσιάζουν και μια εκδοχή για τα γεγονότα που κατά την άποψή μου δεν είναι παρά μια συνισταμένη των αιτίων που βρίσκονται πίσω απο τις ταραχές. Δεν μπορώ να δεχτώ οτι πίσω απο τα γεγονότα βρίσκεται ΕΝΑ μυαλό, ΜΙΑ ομάδα ανθρώπων. Αντίθετα πιστεύω οτι είναι διάφορες ομάδες που για τους δικούς τους λόγους κάνουν ό,τι κάνουν. Πολλές μαρτυρίες μιλάνε για 15 χρονους και 16 χρονους μαθητές. Δε μπορώ να πιστέψω οτι είναι όργανα του ΣΟΡΟΣ όπως γράφεται σε πολλά ιστολόγια.Προσοχή, όχι οτι αποκλείω την ανάμιξη ξένων δυνάμεων, κάθε άλλο μάλιστα.Αν πέρσι στις πυρκαγιές είχα αμφιβολίες φέτος πλεόν δεν έχω οτι πρέπει να υπάρχει ΚΑΙ κάτι άλλο πίσω απο όλα αυτα. Είναι εμφανής η προσπάθεια αποσταθεροποίησης με πολλά και διάφορα αποτελέσματα για τη χώρα

1. Πολιτική αστάθεια: ακόμα και αν μια κυβέρνηση πρέπει να φύγει, αυτό πρέπει να γίνεται -σε δημοκρατικά καθεστώτα- μέσα απο τις εκλογές.

2. Καταρράκωση του πολιτικού και κοινωνικού γοήτρου της χώρας. Στο εξωτερικό η εικόνα που δίνεται είναι μιας χώρας παραδομένης στο έλεος των καταστροφέων.Τα αποτελέσματα θα φανούν απο τον τουρισμό μέχρι τις ξένες επενδύσεις.

3. Χειροτέρεψη του ήδη άσχημου οικονομικού κλίματος στην αγορά

4. Ψυχολογική βία στους πολίτες, απαισιοδοξία και ανασφάλεια.

Είναι αλήθεια οτι οι πρόσφατες συμφωνίες που έκλεισε ο Καραμανλής με Ρώσους και Κινέζους απο πολλούς δεν είναι αρεστές. Επίσσης το Βέτο στην ένταξη της FYROM τον στοχοποίησε στην απερχόμενη (εύχομαι όχι και στην επερχόμενη) κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτά είναι αρκετά για να πρέπει να φύγει κατά τους αμερικάνους. Όμως είναι και ικανές αυτές οι συνθήκες για να υποκινήσουν όλα αυτά που ζήσαμε και ζούμε αυτές τις μέρες; Πιστεύω οτι δεν είναι αν δεν υποβόσκει μια γενικευμένη δυσαρέσκεια στην κοινωνία. Μια νεολαία χωρίς ΕΛΠΙΔΑ εύκολα χειραγωγείται. Επιμένω οτι τα 15 χρονα που βγήκαν να σπάσουν και να κάψουν δεν βγήκαν για τον ΣΟΡΟΣ. Βγήκαν γιατί είναι μια γενιά χωρίς ΕΛΠΙΔΑ χωρίς διαφαινόμενη προοπτική για κάτι καλύτερο. Είναι μια γενιά που μεγάλωσε αποτομα, που ξύπνησε απο το playstation και δεν βρήκε τίποτα άξιο για να αγωνιστεί και να πιστέψει.Είναι μια γενιά που όλη μέρα ποτίζεται το δηλητήριο του Ζαχόπουλου, του Βατοπεδίου, των ομολόγων, της ακατάσχετης σκανδαλολογίας, της ατιμώρητης ζαρντινιέρας, όλου αυτού του τηλεοπτικού οχετού  που μολύνει την ψυχολογία κάθε νέου ανθρώπου. Όλη αυτή η ενέργεια κάπου πρέπει να διοχετευτεί, τις τελευταίες μέρες είδαμε πού. Θα μου πείτε, καλά τα σκάνδαλα δεν υπάρχουν στι εξωτερικό; Γιατί πρέπει στην Ελλάδα να γίνεται όλο αυτό και όχι αλλού; Πολύ απλά γιατί στο εξωτερικό (τουλάχιστον στην βόρεια Ιταλία) δεν προβάλονται απο τα ΜΜΕ με τον τρόπο που προβάλονται στην ελλάδα. Δεν διαβρώνουν την πίστη του πολίτη στο πολιτικό σύστημα και δεν κλονίζουν το κοινωνικό οικοδόμημα. Στην ιταλία μετά απο ένα τέτοιο περιστατικό όπως ο φόνος του Αλέξη δεν θα έβγαιναν οι 15 χρονοι στους δρόμους να σπάσει ό,τι βρει μπροστά του.  Γιατί έχει συναίσθηση οτι το αυτοκίνητο που τυχαία βρέθηκε μπροστά του ΔΕΝ είναι σύμβολο του κράτους ή του «συστήματος» αλλά του εργάτη, του μεροκαματιάρη. Για να το κάνει αυτό κάποιος πρέπει α) Να μην πιστεύει σε τίποτα, να έχει απογοητευτεί πλήρως ή β) να είναι προβοκάτορας καθοδηγούμενος. Τίποτα απο τα δύο δεν θα συνέβαινε. Θα περίμεναν τη δίκη και αν αυτή ήταν πασιφανώς στημένη τότε θα άρχιζαν οι διαδηλώσεις και ίσως τα έκτροπα.

Το συμπέρασμα είναι οτι πρέπει να υπάρχει φωτιά που να σιγοβράζει – έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια – ωστε ο ξένος δάκτυλος αν υπάρχει (που υπάρχει) να την μετατρέψει σε πυρκαγιά.

Διαβάζω στο ιστολόγιο http://proxeirotetradio.blogspot.com/2008/12/blog-post_09.html

Ποιοι αναρχικοί;

Από τα Προπύλαια μέχρι και την ομόνοια οι κουκουλοφόροι ήταν χωρισμένοι σε τρεις, ουσιαστικά, ομάδες. Οι πρώτοι ήταν εκεί για να κάνουν πλιάτσικο. Αφιέρωσαν αρκετή ώρα ρημάζονταν αρχικά το κατάστημα της wind και στην συνέχεια της cosmote αρπάζοντας τα κινητά που υπήρχαν στις βιτρίνες του καταστήματος.

Η δεύτερη ομάδα ήταν μερικοί τρελαμένοι που απλά έσπαγαν με μανία ότι έβρισκαν κινούμενοι μεταξύ της πρώτης και της τρίτης ομάδας. Και ερχόμαστε στους τρίτους. Πιτσιρικάδες, στην πλειοψηφία τους – τους πέρναγα ένα κεφάλι όλους – που δέχονταν εντολές από ένα 45άρη, χωρίς κουκούλα. Αυτός έδειχνε καταστήματα και αυτοί εκτελούσαν.

Και οι τρεις ομάδες είχαν δυο κοινά χαρακτηριστικά. Τάση για καταστροφή και καμιά, μα καμιά, ιδεολογία.

Ο Καραμανλής εφόσον ήθελε να προχωρήσει σε συμφωνίες με Ρώσους και Κινέζους και να σηκώσει κεφάλι στους αμερικάνους, θα έπρεπε να περιμένει οτι θα προσπαθήσουν να τον ρίξουν και να ακολουθήσει ηπιότερη πολιτική ωστε τουλάχιστον να μην έχει εναντίον του τόσο μεγάλη κοινωνική δυσαρέσκεια που με την κατάλληλη χειραγώγηση να πάρει τη μορφή χιονοστοιβάδας. Αφησε τη χώρα στον αυτόματο πιλότο,στην ανικανότητα, μετριότητα πολλών, στην οικονομική πολιτική Αλογοσκούφη και τον Ρουσόπουλο με τα deals του που έφθειραν την εικόνα του και όπως όλα δείχνουν θα τον παρασύρουν στην πτώση. Η κυβέρνηση δίκαια θα πρέπει να φύγει. Δεν έπεισε οτι ενδιαφέρεται για τον πολίτη αλλά για το βόλεμα των golden boys και τα χρυσά deals των Βουλγαράκηδων και των Εφραιμ. Έπαιξε με την αξιοπρέπεια των μικρομεσαίων και προκάλεσε το κοινό αίσθημα με την γεναιοδωρία προς τις τράπεζες και την απροθυμία να στηρίξει τους ασθενέστερους. Μεγάλωσε το κοινωνικό χάσμα, τις ανισότητες, τη δυσαρέσκεια. Αδιαφόρησε για τους νέους και απέτυχε να εμπνεύσει και να δώσει όραμα. Ειδικα μετά την περσινή νίκη στις εκλογές με τα δάση ακόμα να καίνε, αποθρασύνθηκ ε. Αυτό πρέπει να πληρώσει τώρα και δικαίως. Το ερώτημα είναι τί θα έρθει;

Η μόνη ελπίδα προέρχεται απο το ένστικτο του ελληνικού λαού.. Είδωμεν

υ.γ πώς είπατε; επιστημονική φαντασία;

μια ενδιαφέρουσα άποψη απο τον Ιωάννη Μιχαλέτο

Ανάρτηση απο άλλο blog για τον ρόλο του indymedia. Δεν επιβεβαιώνω ούτε διαψεύδω, απλά το παραθέτω

υ.γ2 Για την αστυνομία θα τα πούμε σε επόμενο post