Αρχείο για Ιανουαρίου 2009

Αβλαβής Διεύλευση;

Το Πρώτο Θέμα δημοσίευσε εδώ την είδηση για την τουρκική φρεγάτα που έφτασε λίγο έξω απο το Σούνιο

Σε απόσταση τεσσάρων ναυτικών μιλίων από το Σούνιο και πέντε νμ από την Κέα έφτασε η φρεγάτα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Turgut Reis, παραβιάζοντας κάθε κανόνα αβλαβούς διέλευσης!
Συνολικά η τουρκική φρεγάτα παρέμεινε επί οκτώ ώρες –από τις εννέα το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα- εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, πλέοντας ανάμεσα στην Σκύρο, το Κάβο Ντόρο, την Κέα και το Σούνιο!
Τυπικώς η φρεγάτα Turgut Reis συμμετείχε στα αεροναυτικά γυμνάσια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Περίπου στις εννέα το πρωί αποσπάστηκε από τα υπόλοιπα τουρκικά πλοία και έπλευσε ανατολικά – βορειοανατολικά της Σκύρου. Κάνοντας χρήση του δικαιώματος της αβλαβούς διέλευσης, η τουρκική φρεγάτα μπήκε στο στενό του Καφηρέα (κάβο Ντόρο) και κινήθηκε νοτιοδυτικά προς την Κέα και το Σούνιο επί περίπου τέσσερις ώρες. Δύο λεπτά πριν από τη μία το μεσημέρι, η φρεγάτα που θεωρείται ένα από τα πλέον αξιόμαχα πλοία του τουρκικού στόλου- ανέστρεψε και κινήθηκε πίσω προς το Κάβο Ντόρο.
fregata

Από εκείνη την ώρα η ελληνική φρεγάτα Μπουμπουλίνα που παρακολουθούσε διακριτικά τον πλου της Turgut Reis επεσήμανε μέσω ασυρμάτου στο πλήρωμα του τουρκικού πλοίου ότι παραβιάζει το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης και ότι θα πρέπει να πλεύσει προς τα διεθνή ύδατα. Ο κυβερνήτης της τουρκικής φρεγάτας αγνόησε επιδεικτικά όλες τις εκκλήσεις και συνέχισε να πλέει με χαμηλή ταχύτητα 15 κόμβων. Ο προκλητικός πλους της Turgut Reis συνεχίστηκε επί τέσσερις ώρες, μέχρι τις πέντε το απόγευμα, όταν τελικώς εξήλθε από το στενό του Καφηρέα.
Από το Πεντάγωνο επισημαίνεται πάντως ότι η κίνηση της τουρκικής φρεγάτας είχε εντοπιστεί εγκαίρως από τα ναυτικά παρατηρητήρια της Σκύρου και της Άνδρου και ότι σε απόσταση τριών μιλίων από την Turgut Reis έπλεε συνεχώς η φρεγάτα Μπουμπουλίνα.
του Μάκη Πολλάτου
Εφόσον δεν ήξερα τι ακριβώς προβλέπει η ασφαλής διεύλευση των πλοίων ενημερώθηκα απο τη σελίδα του Πολεμικού Ναυτικού.
Τα στοιχεία που θεωρώ πιο σημαντικά είναι με κόκκινο χρώμα και υπογραμμισμένα.

α.  Ο Διοικητής  ανεξαρτήτου  Ναυτικής  Δυνάμεως  και  γενικώτερα  ο  αρχαιότερος  Διοικητής, αρχαιότερος Κυβερνήτης ή Κυβέρνητης μεμονωμένου  Πολεμικού Πλοίου  λαμβάνει  ιδιαίτερη  μέριμνα  διά  την  εφαρμογή  των κανόνων  περί  «αβλαβούς  διελεύσεως» κατά την ενάσκηση του δικαιώματος τούτου που παρέχεται στα Πολεμικά Πλοία από  το  διεθνές  κατά  θάλασσα Δίκαιο.

β.    Τα   περί   του  δικαιώματος  αβλαβούς  διελεύσεως  λεπτομερώς  καθοριζομένα στο «Εγχειρίδιο Διεθνούς Δικαίου θαλάσσης» του Π.Ν., έχουν ως ακολούθως:

(1) Δικαίωμα αβλαβούς  διελεύσεως,  ήτοι  της  ναυσιπλοίας  διά  της  χωρικής  θαλάσσης  ενός παρακτίου κράτους με σκοπό απλής, αδιακόπου και  άνευ παρεκκλίσεων διελεύσεως, -εφόσον  η  διέλευση  αυτή  δεν  προκαλεί  κινδύνους  διά  την  ειρήνη,  την  ασφάλεια  και  την  έννομη  τάξη του παρακτίου κράτους, απολαύουν άπαντα τα πλοία, όλων των κρατών. Τα  υποβρύχια υποχρεούνται κατά την άσκηση του δικαιώματος τούτου να πλέουν εν επιφανεία και να δεικνύουν την σημαία τους. Το  δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως δεν επεκτείνεται στην υπέρπτηση των αεροσκαφών διά μέσου του εθνικού εναερίου χώρου.

(2) Διέλευση σημαίνει ναυσιπλοία διά μέσου της χωρικής  θαλάσσης  με  τον σκοπό και μόνο

(α) Διάπλου αυτής χωρίς είσοδο στα εσωτερικά ύδατα.

(β) Εισόδου στα εσωτερικά ύδατα.

(γ) Εξόδου από εσωτερικά ύδατα.

Η  διέλευση αυτή πρέπει να είναι συνεχής, αδιάκοπη και ταχεία και με  ταχύτητα  ανάλογη  προς  τις  περιστάσεις.   Το  διερχόμενο  πλοίο  δεν επιτρέπεται  να  αγκυροβολεί  ούτε  να  κρατεί,  αλλά μόνο σε περίπτωση  ανωτέρας βίας, παροχής βοηθείας σε ανθρώπους και πλοία  σε  κίνδυνο  ή εφόσον το απαιτεί η ασφάλεια της ναυσιπλοίας. Κάθε άλλος σκοπός ή τρόπος διελεύσεως (π.χ. διάπλους μη συνεχής, δι’  αδικαιολογήτων ελιγμών,  αδικαιολόγητη  αγκυροβολία  ή  κράτηση)  δεν υπόκεινται στην νομική έννοια της διελεύσεως, όπως αναλύθηκε ανωτέρω.

(3) Αβλαβής είναι η διέλευση, η  οποία  δεν  θέτει  σε  κίνδυνο  από  ηθικής ή υλικής πλευράς τη δημοσία ειρήνη, τη δημοσία τάξη και ασφάλεια  και  γενικά  την  ομαλή  διαβίωση  του  παρακτίου  κράτους. Οι κατωτέρω  περιπτώσεις δεν συνιστούν αβλαβή διέλευση:

(α)   Απειλή   ή   χρήση  βίας  εναντίον  της  κυριαρχίας,  εδαφικής ακεραιότητος ή πολιτικής ανεξαρτησίας  του  παρακτίου  κράτους  ή  καθ’  οποιοδήποτε άλλο τρόπο παραβίαση των αρχών του διεθνούς δικαίου.

(β)  Οποιαδήποτε πράξη προς συλλογή πληροφοριών που θέτει σε κίνδυνο την άμυνα ή ασφάλεια του παρακτίου κράτους.

(γ) Οποιαδήποτε άσκηση με όπλα οποιουδήποτε τύπου

(δ)  Οποιαδήποτε  πράξη προπαγάνδας που αποσκοπεί στον επηρεασμό της  αμύνης ή ασφαλείας του παρακτίου κράτους.

(ε) Απονήωση, προσνήωση αεροσκαφών ή ελικοπτέρων.

(στ) Φόρτωση και  εκφόρτωση  πραγμάτων  ή  επιβίβαση  και  αποβίβαση  προσώπων  κατά παράβαση των τελωνειακών, φορολογικών, μεταναστευτικών ή υγειονομικών ή άλλων κανονισμών του παρακτίου κράτους.

(ζ)  Οποιαδήποτε  πράξη  πταισματικής  (εκ  προθέσεως  ή   αμελείας)  ρυπάνσεως.

(η) Οποιεσδήποτε αλιευτικές δραστηριότητες.

(θ) Η διενέργεια οποιασδήποτε επιστημονικής ερεύνης.

(ι)   Οποιαδήποτε   πράξη   η   οποία  συνιστά  οποιασδήποτε  φύσεως  παρενόχληση των συστημάτων και εγκαταστάσεων επικοινωνιών του παρακτίου κράτους.

(ια)  Οποιαδήποτε  άλλη  πράξη  η  οποία δεν έχει άμεση σχέση με την  διέλευση (π.χ. εκτέλεση γυμνασίων, πλους υπό κάλυψη φώτων).

γ.  Δεδομένου  ότι αριθμός κρατών απαιτεί προηγουμένη γνωστοποίηση ή και άδεια προ της ασκήσεως του δικαιώματος της αβλαβούς διελεύσεως,  το  ΓΕΝ  μεριμνά εκάστοτε διά τις σχετικές ενέργειες και την έκδοση εντολών προς τον Διοικητή ή τον Κυβερνήτη στη Διαταγή Επιχειρήσεων/ Ασκήσεων  ή  εκτάκτως  όταν  απαιτείται, γνωρίζοντας σε αυτούς και τυχόν εγκριθείσες από το ξένο κράτος άρσεις περιορισμών κατά  την  αβλαβή  διέλευση όπως π.χ. δυνατότητα αγκυροβολίας, πτήσεως ελικοπτέρων ή άλλες.

δ.   Εφόσον  δεν  υπάρχουν αντίθετες εντολές από το ΓΕΝ ή την Εθνική αρχή επιχειρησιακού ελέγχου, ο Διοικητής Ναυτικής Δυνάμεως ή Κυβερνήτης Πολεμικού Πλοίου δύναται κατά την κρίση του να ασκήσει το δικαίωμα  της αβλαβούς  διελεύσεως τηρώντας  επακριβώς  τα καθοριζόμενα στην ανωτέρω παράγραφο  6β  και  αναφέροντας  την  πρόθεση  του   αυτή   στην   αρχή επιχειρησιακού του ελέγχου.

Απο τα παραπάνω προκύπτει οτι είναι παράλογο να δίνεις άδεια αβλαβούς διεύλευσης σε μια υπερσύγχρονη φρεγάτα του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, εφοδιασμένη με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και αισθητήρες που μπορούν να απομονώσουν χερσαίους, υδάτινους και εναέριους πιθανούς στόχους. Αν και το παραπάνω δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί, σε κάθε περίπτωση προληπτικά απαγορεύεις την είσοδο γιατί το πιθανό είναι οτι η φρεγάτα δεν πάει να ψαρέψει τσιπούρες αλλά ραδιοσυχνότητες.

Άλλωστε η Ελλάδα δρα στα πλαίσια της νομιμότητας εφόσον, σύμφωνα με τον κανονισμό του πολεμικού ναυτικού,

1. Η φρεγάτα συμμετέχει σε πολεμική άσκηση

2. Είναι πολύ πιθανόν οτι αποσκκοπεί στη συλλογή πληροφοριών που θέτει σε κίνδυνο την άμυνα ή ασφάλεια του παρακτίου κράτους.

3. Ασκεί παρενόχληση των συστημάτων και εγκαταστάσεων επικοινωνιών του παρακτίου κράτους.

Εφόσον είναι στη διακριτική σου ευχέρεια σαν κράτος να άρεις το δικαίωμα αβλαβούς διεύλευσης αν το κρίνεις απαραίτητο γιατί δεν το κάνεις; Φυσικά η τουρική φρεγάτα δε θα σου ζητήσει άδεια και απροειδοποίητα όπως και το έκανε θα αποσπαστεί και θα κάνει του κεφαλιού της. Επομένως μήπως θα ήταν σωστό να ήταν παραταγμένα Ελληνικά Πολεμικά πλοία για να εμποδίσουν την πρόσβασή της σε «ευαίσθητες» περιοχές; Δυστυχώς δεν είναι νέο το περιστατικό..Έχουμε προηγούμενη εμπειρία. Κάτι τέτοιο δεν είχε γίνει όταν χάσαμε τον πιλότο μας Ηλιάκη, τότε που δύο τουρκικά F-16 συνόδευαν ένα αναγνωριστικό Phantom RF-4 ενώ παράλληλα μία τουρκική φρεγάτα έπλεε στα διεθνή ύδατα ανοιχτά της Κρήτης στα πλαίσια άσκησης ηλεκτρονικού πολέμου για να ανιχνεύσουν τις συχνότητες των S300;Σίγουρα το κενό εξουσίας στην Τουρκία και το διαφαινόμενο deal του Ερντογάν να λύσει τα χέρια των στρατηγών στο Αιγαίο και στις επιχειρήσεις κατά των Κούρδων προκειμένου να μην κυρηχθεί εκτός νόμου το κόμμα του, αιτιολογούν αυτές τις προκλήσεις που πρέπει μεν να αντιμετωπίζουμε με νηφαλιότητα αλλά κυρίως με εγρήγορση και προετοιμασία.

Μερικές αιρετικές σκέψεις για την παιδεία

Από τότε που ήμουν μαθητής (πάνε κάπου 13 χρόνια) , άκουγα για τα χάλια της παιδείας μας τόσο της μέσης όσο και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κάποια χρόνια πριν δεν υπήρχε το ιντερνέτ με όσα αυτό συνεπάγεται για την ελευθερία πληροφόρησης του πολίτη. Σήμερα όμως ο καθένας μπορεί να κάνει την έρευνά του και να ανοίξει τα μάτια του σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της παιδείας. Πριν μιλήσουμε για την παιδεία θα πρέπει να δούμε που βρισκόμαστε στον κόσμο. Μέσω του Google, αν βάλεις ως λήμμα world’s top universities θα βρεις πολλές ιστοσελίδες μεταξύ των οποίων η ARWU και η topuniversities . Όσον αφορά στην ARWU μπορείτε να διαβάσετε σχετική αναφορά στην wikipedia . Τα κριτήρια είναι οι υποδομές, το curiculum των καθηγητών, οι δημοσιέυσεις φοιτητών σε επιστημονικά περιοδικά, η έρευνα κλπ

Αποδεχόμενος την εγκυρότητα των στοιχείων προχωράω και ψάχνω τα ελληνικά πανεπιστήμια και τη θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια κατάταξη.

Σύμφωνα με το ARWU:

• Το καλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, το Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται κάπου μεταξύ της θέσης 200 και 300 σε παγκόσμια κλίμακα

• Σε ευρωπαϊκή κλίμακα είναι κάπου στη θέση από 80 έως 124

• Σε επίπεδο χώρας, βρισκόμαστε στη θέση 29 στον κόσμο!

Και πάνω από εμάς βρίσκονται πιο μικρές χώρες όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Δανία, η Φινλανδία, αλλά και άλλες πιο φτωχές θεωρητικά όπως η Αργεντινή, το Μεξικό και η Νέα Ζηλανδία

Σύμφωνα με το topuniversities:

Το πανεπιστήμιο Αθηνών είναι στην θέση 200 στον κόσμο και 82 στην Ευρώπη.

Δεν ξέρω πώς θα κρίνουν κάποιοι αυτά τα στοιχεία, αλλά για μένα είναι ντροπιαστικά, για να μην πω καλύτερα ρόμπα. Από τη μια έχουμε μια χώρα που έχει ανάγει (και καλά κάνει) την αρχαία ιστορία της και τον πολιτισμό της σε σημαία της στη διεθνή σκηνή και από την άλλη βλέπουμε τα ανώτατα εκπαιδευτικά της ιδρύματα να βρίσκονται σε κατώτατες θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη. Λογικό λοιπόν να μειδιούν οι ξένοι όταν ακούν για Αρχαία Ελλάδα από ένα λαό που καυχιέται για τους μακρινούς προγόνους του αλλά σήμερα δεν μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε κανένα επίπεδο διεθνώς. Εκτός αν έχουμε επιλέξει να αφήσουμε τις όμορφες παραλίες μας και το greek souvlaki να μας εκπροσωπήσουν…τη γραφικότητα δηλαδή.

Διαβάζω εδώ ότι η Ελλάδα διαθέτει το χαμηλότερο ποσοστό επί του ΑΕΠ για την παιδεία. Αντίστοιχο άρθρο εδώ

Ο Γ. Παπανδρέου υποσχέθηκε να ανεβάσει το ποσοστό του ΑΕΠ στο 5% αλλά υπάρχουν αμφισβητήσεις για το πώς και από πού θα παρθούν τα χρήματα αλλά και για την αξιοπιστία της εν λόγω δέσμευσης όπως πολλές άλλες στην Ελλάδα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι επί τόσα χρόνια ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως η Παιδεία και ειδικότερα η Πανεπιστημιακή μόρφωση βρίσκεται στο έλεος του εκάστοτε Υπουργού Οικονομικών που δεν του βγαίνουν τα κουκιά γιατί προφανώς πρέπει να φάνε όλοι.
Δυστυχώς για να βγούμε από αυτόν το φαύλο κύκλο θα πρέπει να σπάσουν ορισμένα ταμπού όπως αυτό της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και κατά δεύτερο λόγο του πανεπιστημιακού ασύλου.
Η άποψή μου είναι ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να είναι μερικώς αυτοχρηματοδοτούμενη από τους ίδιους τους φοιτητές ανάλογα με το βαλάντιο του καθενός. Θα πρέπει να συνεισφέρουν οι ίδιοι οι φοιτητές στο μέλλον τους και όχι να περιμένουν από την εκάστοτε κυβέρνηση όσα περισσεύουν από τους εξοπλισμούς, τις μίζες τα Βατοπέδια κλπ. Μια τέτοια κίνηση θα σήμαινε ότι η νεολαία επενδύει στον εαυτό της, στο μέλλον της.
Ας δούμε μερικά γεγονότα. Είμαστε η πρώτη χώρα ευρωπαϊκά σε εξαγωγή φοιτητών. Αναρίθμητα παιδιά έχουν αποφασίσει να ξενιτευτούν σε χώρες όπως η Αγγλία, η Ιταλία, η Βουλγαρία, η Τσεχία και η Ρουμανία γιατί δεν πέρασαν πριν κάποια χρόνια τις πανελλήνιες. Αν υπήρχαν πιο πολλά πανεπιστήμια δηλαδή πιο πολλές θέσεις θα γινόταν αυτό; Πάρα πολλές οικογένειες αναγκάστηκαν να πληρώνουν κάθε μήνα 1000 τουλάχιστον ευρώ για να συντηρήσουν έναν φοιτητή στο εξωτερικό. Αυτό σημαίνει 12.000 ευρώ το χρόνο. Στην περίπτωση δε της Αγγλίας πολύ παραπάνω. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε και τους κινδύνους που υπάρχουν όταν ένα παιδί 19 χρονών βγαίνει στο εξωτερικό για να σπουδάσει. Καθυστέρηση στις σπουδές γιατί η οικογένεια δε μπορεί να ελέγξει, πολλοί είχαν επαφές με ναρκωτικά κλπ. Υπάρχει κανένας γονιός που αν του έλεγες να πληρώνει κάποια δίδακτρα στο πανεπιστήμιο προκειμένου το παιδί του να ήταν στην Ελλάδα θα αρνούνταν; Κι όμως υπάρχουν πολλοί που φωνασκούν και αντιτίθενται στην κοινή λογική αυτού του επιχειρήματος. Είναι οι ίδιοι ίσως που σε κάθε ευκαιρία ξοδεύουν υπέρογκα ποσά στο τζόγο αλλά αν τους πεις να συνεισφέρουν για την παιδεία επαναστατούν. Στην τηλεόραση αναφέρθηκε ότι οι έλληνες τζόγαραν την πρωτοχρονιά του 2008 15 δισεκατομμύρια ευρώ στα Καζίνο και σε άλλες μορφές τζόγου.  Κι όμως αν τους πεις να συνεισφέρουν για να αναβαθμιστούν τα πανεπιστήμια και για να μη φεύγουν οι φοιτητές στο εξωτερικό, θα σε πουν φασίστα και ακροδεξιό!! Είναι ίσως πιο προοδευτικό και αριστερό να τα τρώνε στον τζόγο!

Ας δούμε και κάτι άλλο. Έχουμε πραγματικά δωρεάν παιδεία σήμερα; Αν είναι έτσι τα φροντιστήρια τι είναι; Πόσες πιθανότητες έχει ένας υποψήφιος να μπει στο πανεπιστήμιο χωρίς φροντιστήριο; Αυτό συμβαίνει γιατί είναι λίγες οι θέσεις και αντίστοιχα μεγάλος ο ανταγωνισμός στα ελληνικά πανεπιστήμια κάτι που εκτοξεύει τις βάσεις σε δυσθεώρητα ύψη, άφταστα χωρίς καλό φροντιστήριο. Και γιατί είναι λίγες οι θέσεις; Οι πολιτικοί επικαλούνται την αγορά εργασίας που δεν μπορεί να απορροφήσει τους απόφοιτους. Ναι αλλά έτσι κι αλλιώς αυτός που η οικογένειά του έχει χρήματα να τον σπουδάσει πάει στο εξωτερικό, με την σχετική οικονομική αιμορραγία, και όταν τελειώσει, τις περισσότερες φορές γυρίζει στην Ελλάδα. Οπότε η Ελλάδα δέχεται άλλον έναν πτυχιούχο που αρχικά είχε διώξει επικαλούμενη επάρκεια. Ο πραγματικός λόγος όμως που τα πανεπιστήμια είναι λίγα, είναι οικονομικός. Η δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει 2 αποτελέσματα.

1. Ο φοιτητής κοστίζει ακριβά στο κράτος γιατί του τα παρέχει όλα δωρεάν
2. Το κράτος αδυνατεί να επενδύσει σε έρευνα και σε σύγχρονο υλικό διδασκαλίας, οι μισθοί των καθηγητών είναι σε χαμηλά επίπεδα, η λίγη έρευνα ρίχνει το επίπεδο διδασκαλίας κοκ. φαύλος κύκλος

Έτσι το κράτος εμφανίζεται απρόθυμο να ανοίξει νέα πανεπιστήμια που είναι εξαιρετικά δαπανηρά λόγω του ότι είναι αναγκασμένο να τα παρέχει όλα.

Ας αναρωτηθούμε τι το καλό και δωρεάν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα. Η απάντηση είναι τίποτα. Όλα τα μεγάλα έργα έγιναν με αυτοχρηματοδότηση. Το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, η Γέφυρα Ρίο Αντίρριο, η Αττική Οδός… δεν υπάρχει τίποτα το ποιοτικό που να έγινε αποκλειστικά και μόνο από το κράτος. Είναι λοιπόν λογικό να αφήνουμε κάτι το τόσο θεμελιώδες όπως η Παιδεία στην ελεημοσύνη του κράτους που εκ των πραγμάτων δε μπορεί και δε θέλει να επενδύσει άλλα χρήματα στην παιδεία;
Κάποιοι θα μιλήσουν για ιδιωτικά πανεπιστήμια. Εγώ θα διαφωνήσω. Η Πανεπιστημιακή μόρφωση πρέπει να είναι υπό την αιγίδα του κράτους. Δεν είναι σωστό να δημιουργήσουμε Πανεπιστήμια 2 ταχυτήτων. Πρέπει να έχουμε ενιαία παιδεία αλλά με τους απαραίτητους πόρους για να δουλέψει σωστά. Πώς θα γίνει αυτό;

1. Πρέπει να πληρώνουν συνεισφορά οι φοιτητές. Όχι την ίδια αλλά ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια του γονέα. Ο φτωχός λίγα, ο πλούσιος πιο πολλά. Ταυτόχρονα υποτροφίες για τους αριστούχους. Κίνητρα για να διαβάσουν παραπάνω οι φοιτητές.
2. Το πανεπιστήμιο πρέπει να έχει μάνατζερ για τα οικονομικά του. Κάποιον που θα κρατάει το μπλοκάκι και δε θα το αφήσει να συσσωρεύει χρέη. Περισσότεροι πόροι αλλά με καλύτερη διαχείρηση για να μην τα τρώνε.
3. Θα πρέπει να απαγορευτούν οι κομματικές πανεπιστημιακές παρατάξεις. Δεν παράγουν πολιτική, παράγουν πιόνια και ανδρείκελα. Αντί ο νέος άνθρωπος να σκεφτεί μόνος του, να πολιτικοποιηθεί υγιώς, του ρίχνουν από δίπλα τις ΠΑΣΠ, ΔΑΠ κλπ κλπ όλα αυτά τα κομματόσκυλα, τα φερέφωνα των διεφθαρμένων κομμάτων, τους πουλημένους μισθοφόρους που έχουν φτάσει στο επίπεδο να διακινούν σημειώσεις (ψήφισέ με και θα σου δώσω σημειώσεις να περάσεις το μάθημα) αλλά και το πρωτοφανές κατάντημα… να μοιράζουν δωροεπιταγές (!!!)  ή να βρίζουν εν χωρώ αντίπαλους πολιτικούς αρχηγούς με συντονιστή τον Βουλγαράκη.  Είμαι φοιτητής σε ξένο πανεπιστήμιο και εδώ δεν υπάρχει καμία κομματική παράταξη στα πανεπιστήμια.. όπου είπα όσα γίνονται στην Ελλάδα κούναγαν το κεφάλι με ειρωνεία ή έβαζαν τα γέλια. Αλλά βέβαια η κομματικοποίηση των νέων ανθρώπων βολεύει τους κομματάρχες. Φτιάχνουν από νωρίς πιόνια μυημένα στην συναλλαγή.
4. Κατάργηση του ασύλου. Σε εποχές εκτροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος όπως στην Χούντα είχε νόημα. Τώρα δεν έχει κανένα μα κανένα νόημα. Αντίθετα ευνοεί την ασυδοσία και την παρανομία. Αν χαίρεστε ως έλληνες από αυτές τις εικόνες τότε να χαίρεστε και το άσυλο. Όταν σπάνε μάρμαρα, μουτζουρώνουν αγάλματα και βάζουν φωτιές σε αίθουσες, όταν καταστρέφουν και λεηλατούν διδακτικό υλικό που θα πληρώσουμε όλοι εμείς αντί με αυτά τα χρήματα να φτιαχτούν άλλα έργα, τότε 2 συμβαίνουν : Ή είμαστε μαζοχιστές ή ηλίθιοι ωστε να δεχόμαστε ακόμα αυτό το αραχνιασμένο άσυλο που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Μόνο στην Ελλάδα τη χώρα λατρείας των πεθαμένων τοτέμ και των ταμπού! Εσχάτως πληροφορηθήκαμε ότι πυροβόλησαν την κλούβα των ΜΑΤ μέσα από την πανεπιστημιούπολη με Καλάζνικοφ. Εδώ πλέον έχουμε περάσει σε επίπεδο εγκληματικότητας…για ποιο άσυλο μιλάμε, εδώ πρόκειται για μηχανισμό περίθαλψης εγκληματιών!
5. Τέρμα οι καταλήψεις. Πώς μπορείς να καταλάβεις κάτι που δεν είναι δικό σου; κάτι που ανήκει στον ελληνικό λαό. Ακόμα κι αν πεις ότι κάνεις εκλογές, είναι το ίδιο παράνομο. Με την ίδια λογική, αν σε μια πολυκατοικία η πλειοψηφία πει ότι καταλαμβάνουμε το διαμέρισμα ενός ενοίκου έχει το δικαίωμα να το κάνει!! Με ποιο δικαίωμα στερείς την είσοδο σε όσους θέλουν να κάνουν μάθημα; Με ποιο δικαίωμα χάνονται οι εξεταστικές και τα εξάμηνα; Ξέρω φοιτητές που ενώ τους έλειπαν 2 -3 μαθήματα και μπορούσαν να έχουν τελειώσει, τώρα πρέπει να πληρώσουν νοίκι για κάμποσους μήνες ακόμα συν το χάσιμο χρόνου. Υπάρχει χειρότερη στέρηση ελευθερίας από αυτό; Αποφασίζουν και διατάζουν και κλείνουν λες και ένα πανεπιστήμιο είναι μαγαζάκι τους. Ανήκουστα πράγματα στο εξωτερικό… Να λέμε κι ευχαριστώ για την 80η θέση στην Ευρώπη και κάπου 200 στον κόσμο…

Είμαι φοιτητής στην Ιταλία και έκανα ένα χρόνο Erasmus στην Ισπανία. Συνοπτικά θα σας αναφέρω τι ισχύει στις εν λόγω χώρες.

Ιταλία: Ο μέσος φοιτητής πληρώνει στο πανεπιστήμιο 800 με 1500 ευρώ το χρόνο ανάλογα με τη φορολογική δήλωση και την ακίνητη περιουσία των γονιών του. Οι πιο πλούσιοι φτάνουν τα 2000 ευρώ το χρόνο. Οι φτωχοί φοιτητές (κυρίως αλβανοί – που είναι πολύ καλοί φοιτητές – και έγχρωμοι από το Καμερούν κυρίως δεν πληρώνουν τίποτα και αν πάρουν καλούς βαθμούς παίρνουν υποτροφία.

Ισπανία: Οι φοιτητές πληρώνουν ανάλογα με το πόσα μαθήματα θέλουν να δώσουν μέσα στο ακαδημαϊκό έτος. Δηλαδή πληρώνουν αναλογικά με το πόσους καθηγητές/αίθουσες-εργαστήρια κλπ θα απασχολήσουν. Αν δεν περάσουν το μάθημα, την επόμενη χρονιά είναι αυξημένο κατά 10%. Ενα ακαδημαϊκό έτος στοιχίζει γύρω στα 1500 ευρώ. Τα μαθήματα είναι σχεδόν όλα γραπτά με σύστημα πολλαπλής επιλογής που είναι αδιάβλητο. Το αποτέλεσμα είναι ότι στην Ισπανία δεν υπάρχει το φαινόμενο του αιώνιου φοιτητή και συν τοις άλλοις έχουν υποδομές που εμείς τις ονειρευόμαστε. Καλύτερες και από την Ιταλία που φοιτώ εγώ. Αποτέλεσμα: Όλοι πληρώνουν, κανείς δε μένει πίσω γιατί κοστίζει, υπάρχουν πολλές θέσεις και στα 25 τους όλοι είναι πτυχιούχοι! Πληρώνουν μεν αλλά τελειώνουν πιο νωρίς, έχουν καλύτερο επίπεδο σπουδών και έτσι σε ένα χρόνο στην αγορά εργασίας έχουν κάνει απόσβεση τα όσα χάλασαν σε 5 – 6 χρόνια σπουδών ( δηλαδή 1500 x 6 = 9000 euro δηλαδή 6 μήνες με ένα χρόνο δουλειάς)

Το πανεπιστήμιο είναι χώρος μόρφωσης, μελέτης , έρευνας, διδασκαλίας και τίποτε άλλο. Δεν πρέπει να παράγει πολιτική όπως νομίζουν οι διάφοροι ψευτοκουλτουριάρηδες αναρχοαυτόνομοι που σε κάθε ευκαιρία το καταλαμβάνουν, το λεηλατούν, κλείνουν και παίζουν χαρτιά και καπνίζουν τσιγαριλίκια μέσα με την ανοχή και συνενοχή όλων, πρυτάνεων και πολιτείας. όποιος θέλει να παράγει πολιτική ας πολιτευτεί εκτός πανεπιστημίου, ή σε τελική ανάλυση ας πείσει τους γονείς του που ψήφιζαν και ψηφίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα ωστε δημοκρατικά να ψηφίσουν κάτι άλλο στις εκλογές για να αλλάξει το σκηνικό.

Έχω πάρει φόρα και μπορώ να συνεχίσω για πολύ οπότε καλύτερα να κλείσω εδώ αυτή την ανάρτηση.

Η παιδεία είναι κάτι θεμελιώδες για το μέλλον της Ελλάδας. Η έλλειψη πραγματικής παιδείας κρύβεται πίσω από τα θλιβερά γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008. Δυστυχώς σε έναν κόσμο όπως ο σημερινός τίποτα δεν είναι δωρεάν. Αν και απεχθάνομαι πολλές από τις πρακτικές αυτού του κράτος, δε μπορώ να μη θαυμάσω στον τομέα της παιδείας το Ισραήλ όπου ούτε εκεί η Τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι δωρεάν. Με τεράστιες αμυντικές δαπάνες και μια ιστορία μόλις 60 χρόνων είναι στη 12η θέση στον κόσμο ενώ η Ελλάδα στην 29η .Αυτοί έχουν ένα πανεπιστήμιο στα top 100 του κόσμου (Ιερουσαλήμ νούμερο 65) ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι κάπου στο νούμερο 200 παγκοσμίως… ίσως γιατί κατάλαβαν το πόσο είναι σημαντικό να επενδύεις στη μόρφωση των νέων για το μέλλον σου, και δεν υπάρχει άλλο κράτος που να σχεδιάζει με πιο προσεκτικά βήματα το μέλλον του αφού η επιβίωσή του δεν είναι δεδομένη!
Πρέπει να διαλέξουμε, παιδεία που παραπαίει και δωρεάν, ή ανταγωνιστική και με προοπτικές αλλά και με κάποιο δίκαιο χρηματικό τίμημα; Όποιος έχει λογική ας σκεφτεί, χωρίς να βιαστεί να κολλήσει ετικέτες και χωρίς κομματικές παρωπίδες.