Μακεδονικό – Πατριωτική στάση είναι η ρεαλιστική.

Για το Μακεδονικό όσα και να γράψουμε θα είναι λίγα, το πρόβλημα πολύπλοκο με τις ρίζες του αρκετά πίσω στο παρελθόν. Η Ελλάδα όπως με όλα τα σημαντικά θέματα ακολούθησε τακτική στρουθοκαμηλισμού για χρόνια. Όταν με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το πρόβλημα έγινε πλέον φανερό δεν υπήρχε έτοιμο σχέδιο και η πολιτκή μας αναλώθηκε στη «λογική» του πολιτικού κόστους.

Vergina Sun

Vergina Sun

Ο Τίτο με την αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έκανε μια πολύ έξυπνη κίνηση. Ήξερε ότι εθνολογικά ο πληθυσμός της ΠΓΔΜ είχε πολλά κοινά στοιχεία με τους Βούλγαρους και θα μπορούσε εύκολα να αφομοιωθεί οδηγώντας το έδαφος της Γιουγκοσλαβίας σε συρρίκνωση. Επομένως διαφοροποίησε την Vardarska Borovina σε  «Λαϊκή Δημοκρατίας της Μακεδονίας» προσβλέποντας στην ενδυνάμωση της ιδιαίτερης ταυτότητας του πλυθυσμού και σε μια διαφοροποίησή του από τους Βούλγαρους θωρακίζοντας έτσι το έδαφος από τις έξωθεν επιρροές. Το δεύτερο σκέλος αυτής της κίνησης είναι η καλλιέργεια της πεποίθησης ότι η Μακεδονία είναι εν μέρει σκλαβωμένη από τους Έλληνες. Έτσι δημιούργησε τη βάση αλυτρωτικών τάσεων με απώτερο σκοπό την έξοδο στο Αιγαίο κάτι που θα είχε ιδιαίτερη γεωπολιτική και στρατηγική βαρύτητα. Ένα κράτος με πρόσβαση στην Αδριατική και στο Αιγαίο αποτελεί την ανατολική πύλη της Ευρώπης με αυξημένη σημασία.

Ο αλυτρωτισμός της ΠΓΔΜ  (είναι αδόκιμο και στρουθοκαμηλικό να τους λέμε Σκοπιανούς) είναι κάτι που πρέπει να παρακολουθούμε μεν αλλά δεν είναι η πρώτιστη απειλή για την Ελλάδα. Η κάθε εδαφική αλυτρωτική τάση πρέπει να εκτιμάται ανάλογα με το αν είναι εφικτή.Με άλλα λόγια όσο έχουμε αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις δεν θα πρέπει να μας ανησυχούν οι ανόητες κορώνες των Σλαβομακεδόνων που γίνονται κυρίως για εσωτερική κατανάλωση και πλειοδοσία εθνικισμού. Το πρόβλημα για την Ελλάδα έγκυται κυρίως στην απώλεια πολιτισμικής κληρονομιάς . Αυτό είναι το πρώτο που θα πρέπει να μας ανησυχεί. Επειδή ζω στο εξωτερικό, μπορώ να έχω μια εικόνα του τι καταλαβαίνουν οι ξένοι όταν λέω τη λέξη Macedonia. Είναι φανερό ότι πλεόν έχει αποσυνδεθεί από την ελληνική έννοια του όρου και όλοι μα όλοι έχουν συνδέσει την λέξη αυτή με το κράτος της ΠΓΔΜ. Σήμερα το θέμα δεν είναι οι εδαφικές διεκδικήσεις του κράτους αυτού. Για το λόγο αυτό έχουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις και εν πάσει περιπτώσει ο καθένας μπορεί να έχει ό,τι «όραμα» θέλει, το αν το τολμήσει είναι άλλο θέμα. Οι Σλαβομακεδόνες μη μπορώντας να διεξάγουν πραγματικό πόλεμο, έχουν επιλέξει (με την αρωγή όσων έχουν ανάλογα συμφέροντα) τον πόλεμο της προπαγάνδας. Αυτό είναι το πεδίο στο οποίο πρέπει να αντεπιτεθούμε σα χώρα, και έχουμε τα μέσα να το κάνουμε: Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

Το πρόβλημα βέβαια περνάει και μέσα από την ονομασία της ΠΓΔΜ.Για μένα ένας δίκαιος συμβιβασμός θα ήταν το όνομα  «Σλαβομακεδονία» και εξηγούμαι γιατί: Το κράτος της ΠΓΔΜ γεωγραφικά ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας οπότε γεωγραφικά μπορεί να σταθεί το συνθετικό Μακεδονία. Εθνολογικά δε, κυριαρχεί το σλαβικό στοιχείο οπότε το όνομα περιγράφει την πραγματικότητα. Το σκέτο Μακεδονία περικλύει πολύ περισσότερα στοιχεία από τα οποία δικαιούνται οι γείτονες κυρίως ιστορικά και αν ένα κράτος σήμερα μπορεί να συνδεθεί με την ιστορία της Μακεδονίας αυτό είναι η Ελλάδα. Προκύπτει από πάμπολλα ιστορικά στοιχεία τα οποία είναι άσκοπο να τα αναφέρουμε ξανά.

Η προπαγάνδα της ΠΓΔΜ κυρίως αποσκοπεί στο να πείσει ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες http://faq.macedonia.org/history/badian.html «διυλίζοντας τον κόνωπα» και προσπαθώντας να βρεί μικροδιαφορές που όύτως ή άλλως υπήρχαν και μεταξύ των πόλεων κρατών της αρχαίας Ελλάδας. Πολλές αναφορές γίνονται στον όρο «βάρβαροι» που απέδιδαν οι Αθηναίοι στους αρχαίους Μακεδόνες επιχείρημα που έχουμε αντικρούσει αφού οι Αθηναίοι υποτιμούσαν τους μη δημοκρατικούς λαούς όπως τους Μακεδόνες που δεν είχαν δημοκρατία αλλά ήταν Βασίλειο. Αντίθετα αν κάποιος δε μείνει σε τέτοιες επιλεκτικές αναφορές θα διαπιστώσει ότι τα στοιχεία που ενώνουν τους αρχαίους Μακεδόνες με τους αρχαίους Έλληνες είναι πολύ περισσότερα από όσα τους χωρίζουν.

Προσπαθούν λοιπόν οι Σλαβομακεδόνες να αποσυνδέσουν την Αρχαία Ελλάδα από τη Μακεδονία αλλά από την άλλη δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν συνεπάγεται ότι οι ίδιοι έχουν κάποια σχέση, εκτός από την γεωγραφική, με την Αρχαία Μακεδονία. Είναι σα να προσπαθούν να πούν η Αρχαία Ελλάδα και η Αρχαία Μακεδονία απέχουν μεταξύ τους 1 μέτρο αλλά από την άλλη δε βλέπουν ή δε θέλουν να δούν ότι οι ίδιοι απέχουν από την Αρχαία Μακεδονία 100 χιλιόμετρα!

Στο Μακεδονικό πρόβλημα η Ελλάδα πρέπει να θέσει αντικειμενικούς σκοπούς και κυρίως να αγωνιστεί σοβαρά για αυτούς σε διεθνές επίπεδο, όχι σε εθνικό δηλαδή πατριωτικές κορώνες που μας χαϊδεύουν τα αυτιά. Ο αντικειμενικός σκοπός πρέπει να είναι να μην κατοχυρωθεί στη συνείδηση του μέσου Ευρωπαίου ότι Μακεδονία + Αρχαία Μακεδονία + Μέγας Αλέξανδρος  = ΠΓΔΜ.

Δυστυχώς με την παθητική πολιτική του στρουθοκαμηλισμού και του πολιτικού κόστους έχει συμβεί ακριβώς αυτό σήμερα. Οι συνιστώσες του προβλήματος δεν είναι μόνο το όνομα της χώρας (το πιο «εύκολο» να επιλυθεί) , αλλά κυρίως της γλώσσας και της ταυτότητας.

Όνομα

Το πώς θα λέγεται το κράτος είναι ένα θέμα που επιδέχεται συζήτηση και εδώ η επιχειρηματολογία της Ελλάδας μπορεί να ισακουστεί σε διεθνές επίπεδο.Υπάρχουν τα γεωγραφικά επιχειρήματα, ότι δηλαδή Μακεδονία δεν είναι μόνο ΠΓΔΜ αλλά το 50% της Μακεδονίας ως ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής είναι Ελλάδα όπως επίσης τα ιστορικά και πολιτισμικά επιχειρήματα. Από αυτά μπορεί να υποστηρικτεί η θέση ότι ένα κράτος όπως η ΠΓΔΜ δεν μπορεί να μονοπωλεί ένα όνομα όπως της Μακεδονίας και αν μη τι άλλο θα πρέπει να προστεθεί ένα συνθετικό (Βόρεια Μακεδονία, Σλαβομακεδονία).

Γλώσσα και ταυτότητα

Το ακανθώδες θέμα όμως είναι της ταυτότητας και της γλώσσας. Εδώ φοβάμαι ότι δε μπορούν να γίνουν πολλές διαπραγματεύσεις γιατί είναι θέμα αυτοπροσδιορισμού. Στο εξωτερικό (γιατί όπως είπαμε το παιχνίδι παίζεται σε διεθνές επίπεδο) έχει πλέον εμπεδωθεί ο συσχετισμός Μακεδόνας = πολίτης της ΠΓΔΜ. Ακόμα και γειτονικές μας χώρες όπως η Ιταλία που θα περιμέναμε να ήταν πιο ενημερωμένες θεωρούν το Μακεδόνας ως πολίτης της ΠΓΔΜ. Η όποια επιχειρηματολογία προσκρούει στο θέμα του ανθρωπίνου δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού. Το να προσπαθήσεις να εξηγήσεις ότι ουσιαστικά η μακεδονική ταυτότητα είναι δημιούργημα του Τίτο είναι μεν ενδιαφέρον από ιστορικής άποψης, από πρακτικής όμως δεν αλλάζει κάτι διότι παραμένει η ανάγκη να προσδιοριστεί κάπως αυτός ο λαός σήμερα ανεξάρτητα από το παρελθόν. Και ο προσδιορισμός τους δεν μπορεί να είναι διαφορετικός από αυτό που ορίζουν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους εδώ και περίπου 100 χρόνια. Είναι όπως με τις υιοθεσίες παιδιών. Ακόμα και αν ένα παιδί μάθει μετά από χρόνια ότι υιοθετήθηκε, δεν παύει να θεωρεί ουσιαστικούς γονείς του τους θετούς γονείς που το μεγάλωσαν και όχι τους βιολογικούς. Έχω δοκιμάσει να μιλήσω με πολίτη της ΠΓΔΜ για το θέμα του Τίτο κλπ αλλά σου λέει ότι κι έτσι αν είναι εγώ τώρα – σήμερα – αισθάνομαι «Μακεδόνας» δηλαδή ούτε Έλληνας ούτε Βούλγαρος ούτε Σέρβος.

Από την άλλη ο Ευρωπαίος πολίτης όταν κάποιος του συστηθεί ως Μακεδόνας, δεν θα κάτσει να αναλύσει αν ιστορικά, πολιτισμικά κλπ κλπ έχει το δικαίωμα να λέγεται έτσι. Δέχεται τον όρο Μακεδόνας όπως δεχόμαστε το όνομα κάποιου που μάς συστήνεται ως «Γιάννης». Με αυτόν τον τρόπο έχει δημιουργηθεί ένα status quo που η Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να ανατρέψει.

Το δίλλημα: Συμβιβασμός τώρα ή αναμονή για καλύτερο momentum;

Δυστυχώς η ιστορία από το 1990 μέχρι σήμερα απέδειξε ότι η αναμονή έφερε καταστρεπτικά αποτελέσματα. Σήμερα έτσι όπως έχουν τα πράγματα, ένας συμβιβασμός με το όνομα Σλαβομακεδονία για κράτος, γλώσσα και ταυτότητα θα μπορούσε να θεωρηθεί μεγάλη επιτυχία για την Ελλάδα. Στις αρχές του 90 με το Γκλιγκόρωφ ήταν απόλυτα εφικτός και δεν απειλούσε τα συμφέροντα της Ελλάδας. Η απόρριψή του όμως έθρεψε το «Μακεδονισμό» και άφησε χρόνο στην ΠΓΔΜ να σκληρήνει τη στάση της με την άνοδο του VMRO–DPMNE στην εξουσία. Ο εθνικισμός φυσικά είναι βούτυρο στο ψωμί κάθε νεοσύστατου κράτους καθώς η παρουσία ενός εχθρού συσπειρώνει τους πολίτες απομακρύνωντας την κοινή γνώμη από τα καθημερινά προβλήματα.

Η Ελλάδα και κυρίως ο Σαμαράς έπαιξε το χαρτί της αναμονής γιατί εκτιμούσε ότι το κράτος της ΠΓΔΜ θα διαλυόταν οπότε το πρόβλημα θα λυνόταν ως δια μαγείας. Διαψεύστηκε οικτρά γιατί η περιοχή έχει λάβει γεωπολιτική σημασία (βλέπε βάση Bondsteel στο Κόσοβο, βλέπε αγωγός AMBO) με αποτέλεσμα οι αμερικανοί όχι μόνο να μη θέλουν να διαλυθεί αλλά να αντίθετα να επιδιώκουν την μέγιστη σταθερότητα εφόσον στην γύρω περιοχή υπάρχουν γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Εξού και η αδιαλλαξία της ΠΓΔΜ. Βλέπουν ότι το momentum τους ευννοεί αφού απέκτησαν σημασία οπότε γιατί να είναι διαλλακτικοί ; Υπο αυτό το πρίσμα η κάθε αναμονή για «καλύτερες μέρες» είναι εναντίον μας γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται να έρθουν στο εγγύς μέλλον αλλά ούτε στο απώτερο. Δυστυχώς μετά απο χρόνια στρουθοκαμηλισμού πρέπει να δούμε όχι το τι θα ήταν σωστό ή τι μας αρέσει αλλά ποιό είναι το καλύτερο που μπορούμε να πετύχουμε γιατί καλώς ή κακώς αυτοί οι άνθρωποι είναι δίπλα μας και δεν πρόκειται ούτε να φύγουν ούτε να … εξαϋλωθούν.

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα σήμερα.

Να προσπαθήσει καταρχάς να ανατρέψει την εδραιωμένη άποψη Μακεδονία = ΠΓΔΜ. Όσοι λένε να μη δεχτούμε ονομασία με τον όρο Μακεδονία εθελοτυφλούν ή ακόμα χειρότερα πουλάνε ψευτοπατριωτισμό για εσωτερική κατανάλωση. Πραγματικά πατριωτική στάση, έτσι όπως έχουν έρθει σήμερα τα πράγματα, είναι μια ρεαλιστική θεώρηση του προβλήματος υπο το πρίσμα του «το μη χείρον βέλτιστον».

  • Το χειρότερο σενάριο είναι να αναγνωριστεί και από τον ΟΗΕ η ΠΓΔΜ με το όνομα Μακεδονία καθώς και η γλώσσα και η εθνικότητα.
  • Το καλύτερο είναι να καθιερωθεί σύνθετη ονομασία έναντι όλων τόσο για το όνομα του κράτους όσο και για τη γλώσσα και εθνικότητα.
  • Το πιο εφικτό είναι να πετύχουμε συμβιβασμό για  αλλαγή του ονόματος του κράτους σε σύνθετη ονομασία (Βόρεια Μακεδονία) αλλά όχι και γλώσσας και εθνικής ταυτότητας.

Η πολιτική που ακολουθείται σήμερα είναι λοιπόν σωστή αφού στοχεύει στο πιο εφικτό σενάριο.Το Μακεδονικό ζήτημα είναι ελάσσονος σημασίας σε σχέση με τη Θράκη και το Αιγαίο οπου διακυβεύβονται μεγάλα γεωπολιτικά συμφέροντα (Μουσουλμανική μειονότητα δυτικής Θρακης, πετρέλαιο στο Αιγαίο,καθορισμός ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας κλπ) και εκεί όπου τίθεται θέμα αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας (βραχονησίδες, Καστελλόριζο, νήσος Ρω κλπ) καθώς και το Κυπριακό. Το Μακεδονικό εδώ και χρόνια τσαλακώνει το πρεστιζ της Ελλάδας και κοστίζει διπλωματικό κεφάλαιο μειώνοντας την επιρροή μας σε άλλα ζητήματα στη διεθνή σκακιέρα, πολύ πιο σημαντικά για το μέλλον της χώρας. Όταν έχεις πολλά μέτωπα ανοιχτά φθείρεται η θέση σου και αποδυναμώνεσαι ως παράγοντας στις διεθνείς εξελίξεις.

Από την διαιώνισή του κερδίζει μόνο η ΠΓΔΜ που βλέπει ολοένα και πιο πολλές χώρες να την αναγνωρίζουν ως Μακεδονία (τελευταία η Ανδόρρα και έρχονται άλλες 4 Αφρικανικές χώρες) κάτι το οποίο πλέον έχει λάβει τη μορφή ντόμινο. Είναι φυσικό επακόλουθο μετά απο τόσα χρόνια.Όσο το κράτος τους αναπτύσσεται και συνάπτει εμπορικούς και διπλωματικούς δεσμούς, τόσο δημιουργούνται νέα τετελεσμένα.  Ο μοχλός πίεσης είναι η είσοδος της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. εκεί θα πρέπει να ασκήσουμε τις πιέσεις. Αν μπουν σε αυτούς τους οργανισμούς με το όνομα Μακεδονία το παιχνίδι θα έχει χαθεί μια για πάντα.

Ενεργή παρουσία στο διαδίκτυο και σε επίπεδο μουσείων

Το πρώτο σκέλος της πολιτικής μας θα πρέπει να είναι να σταματήσουμε το ποτάμι της αναγνώρισης Μακεδονία = ΠΓΔΜ στο Βόρεια Μακεδονία = ΠΓΔΜ. Είναι ένα βήμα ενάντια στη ροή. Περισσότερα προς το παρόν σε αυτό το επίπεδο δε μπορούμε να κάνουμε. Η κοινή γνώμη πρέπει να προετοιμαστεί για το Βόρεια Μακεδονία ως την καλύτερη δυνατή λύση.

Το δεύτερο βήμα είναι μια πιο ενεργή παρουσία των ελληνικών θέσεων στο διαδίκτυο. Πρόσφατα η wikipedia αναγνώρισε ότι ο όρος Μακεδονία δεν σημαίνει μόνο ΠΓΔΜ και διαχώρισε την Ελληνική μακεδονία και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia. Αυτό αποτελεί μια πολύ σημαντική νίκη στην προσπάθεια να μην εδραιωθεί το Μακεδονία = ΠΓΔΜ και μάλιστα προέρχεται από έλληνες bloggers (ναι αυτούς, τους κακούς!)  Ταυτόχρονα το υπουργείο πολιτισμού θα μπορούσε να οργανώσει στο εξωτερικό εκθέσεις  Μακεδονικού πολιτισμού. Έχουμε το τεράστιο επιχείρημα του μακεδονικού πολιτισμού και δεν το χρησιμοποιούμε.Έτσι μπορεί να επανασυνδεθεί στη συνείδηση του Ευρωπαίου η έννοια Μακεδονία με τον Ελληνισμό και η έννοια Σλαβο ή Βόρειος Μακεδονία με το κράτος της ΠΓΔΜ. Για κάποιους αυτες οι απόψεις ίσως φαίνονται εθνικά μειοδοτικές. Εγω νομίζω οτι όταν κάποιος έχει  ένα κακοήθη καρκίνο είναι προτιμότερο να θυσιάσεις ένα μέρος του οργανισμού,ένα μέλος,όσο είναι καιρός παρά να το αφήσεις να προχωρήσει ελπίζοντας σε ένα θαύμα καταδικάζοντας τον ασθενή….

10 Responses to “Μακεδονικό – Πατριωτική στάση είναι η ρεαλιστική.”


  1. 1 mak Αυγούστου 19, 2009 στο 12:12 πμ

    Απλά να θυμίσω το παράδειγμα…
    Κίνα-Ταϊβάν

    -Η Ταΐβάν ένα αυτόνομο κράτος δημιουργήθηκε από τους «εθνικιστές» (όπως τους λέει η ιστορία) της Κίνας όταν παραδέχτηκαν την επικράτηση του κομουνιστή Μάο και (αν θυμάμαι καλά ο αριθμός τους ήταν γύρω στα 2 εκατομμύρια) εγκατέλειψαν την Κίνα και εγκαταστάθηκαν στη Ταϊβάν με δική τους κυβέρνηση. Και απαίτησαν να ονομάζεται Κίνα η νέα χώρα τους και όχι η κανονική Κίνα.

    Τα περισσότερα κράτη του κόσμου (αν όχι όλα) είχαν αναγνωρίσει την Ταϊβάν ως Κίνα (μιας και το συμφέρον της Αμερικής ήταν αυτό),

    μόνο …..

    η Κίνα με πολλή υπομονή-επιμονή και χωρίς υποχωρήσεις ταπεινωτικές που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα δεν έκανε την μοιραία υποχώρηση και ασκώντας την πολιτική που της υπαγόρευε η ιστορία της και η αλήθεια

    μετά από χρόνια όταν τα παγκόσμια συμφέροντα άλλαξαν (γιατί πάντα αλλάζουν) την αναγνώρισαν ως Κίνα.

    ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ!

    Τα συμφέροντα πάνε και έρχονται όμως……

    μία «κλοπή» γίνεται de facto μόνο όταν ο ιδιοκτήτης την αναγνωρίσει,

    μόνο όταν ο πραγματικός κάτοχος παραδεχτεί ότι δεν είχε ποτέ αυτήν την «ιδιοκτησία».

    • 2 mak Αυγούστου 19, 2009 στο 12:26 πμ

      Ένα πιο γενικό σχόλιο…

      Πατριωτική στάση είναι η ρεαλιστική.

      Η λογική αυτή τηρήθηκε από την Γαλλία στον Β παγκόσμιο πόλεμο,
      όταν αρνήθηκε να πολεμίσει τον στρατό του Χίτλερ….
      και παρέδωσε την χώρα δίχως μάχη στους Γερμανούς.

      Αν όμως τηρούσαν αυτήν τη στάση και τα άλλα κράτη της εποχής και η Ελλάδα του ιστορικού ΟΧΙ …

      ίσως σήμερα χαιρετούσαμε ο ένας τον άλλον με ναζιστικό χαιρετισμό

      ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ

      • 3 babis Αυγούστου 19, 2009 στο 12:57 πμ

        Η Ελλάδα στο Μακεδονικό έχει δώσει τη μάχη της.Οπως με τους Γερμανους που λες δεν παραδωθήκαμε (όπως πχ η Δανία χωρίς να ανοίξει ρουθούνι) έτσι και στο Μακεδονικό απο το 1991 πολεμάμε αν το θέτεις έτσι. Αλλά όπως στο τέλος και με τους Γερμανούς συνθηκολογήσαμε γιατί δεν είχε νόημα να συνεχίζουμε την αντίσταση πέραν ενός σημείου, έτσι και στο μακεδονικό 18 χρόνια μετά κάπου αυτό το θέμα πρέπει να κλείσει. Μακάρι να υπήρχε ένα μαγικό κουμπί που θα έκανε τις 125 χώρες να μην τους έλεγαν Μακεδονία αλλά εδώ που φτάσαμε πρέπει να δούμε τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θα μας άρεσε να ήταν! Το πρώτο βήμα είναι να ανατρέψουμε το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ = ΠΓΔΜ» και πίστεψέ με αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο αν ξεκινήσουμε με μικρά βήματα όπως να σταματήσουμε το ντόμινο αναγνωρίσεων με το «Βόρεια Μακεδονία». Για μένα το μακεδονικό έπρεπε να κερδιθεί μεταξύ 91 και 95 (ενδιάμεση συμφωνία).. μετά απλά ο χρόνος δουλεύει υπερ τους. Η ατολμία των πολιτικών αρχηγών (λόγω πολιτικού κόστους) σε συνδυασμό με την απροετοίμαστη κοινή γνώμη έκαναν το θέμα να οδηγηθεί σε τέλμα. Δε σου κρύβω οτι για μένα το όνομα που θα μας γλίτωνε απο πολλά προβλήματα (ταυτότητα, γλώσσα) θα ήταν το Σλαβομακεδονία το οποίο δεχόταν ο Γκλιγκόρωφ. Τώρα η Ελληνική πλευρά δεν το θέτει καν στο τραπέζι γιατί οι άλλοι δηλώνουν δεν είμαστε Σλάβοι, είμαστε Μακεδόνες.Και ο εθνικισμός τους αυτός προέρχεται κυρίως απο τη διαιώνιση του προβλήματος.Η Ελλάδα δηλαδή, απο το 91 και μετά μετατράπηκε σε εξωτερικό εχθρό τους που είναι βούτυρο στο ψωμί κάθε ηγέτη προτεκτοράτου για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη μακρυά απο τα καθημερινά προβλήματα. Αν το θέμα έκλεινε το 91 με το Σλαβομακεδονία για όνομα κράτους,γλώσσα,εθνικότητα η Ελλάδα θα είχε ένα πρόβλημα λιγότερο όλα αυτά τα χρόνια + το οτι θα ήταν πιο δύσκολο να βρουν πατήματα οι μακεδονιστες στην ΠΓΔΜ αφού το θέμα θα είχε λήξει. Δες τώρα πώς τους λένε 125 κράτη στον κόσμο και πες μου κατά τη γνώμη σου ποιό στοιχείο δείχνει οτι θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη και τι κερδίζουμε να λέμε «δε δεχόμαστε όνομα με συνθετικό Μακεδονία». Αν δεν υπήρχε το βέτο γραμμένους θα μας είχαν όλοι.Και όταν μια χώρα καταφεύγει στο βέτο σημαίνει οτι είναι με την πλάτη στον τοίχο γιατί έχει απωλέσει διπλωματικά ερείσματα οπότε καταφεύγει σε μια μορφή εκβιασμού, σωστή μεν για να διασφαλίσουμε τα συμφέροντά μας επι του παρόντος στο μακεδονικό αλλά ζημιογόνο γιατί μειώνει το διπλωματικό μας κεφάλαιο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε άλλα θέματα πολύ πιο ζωτικά για το μέλλον της Ελλάδας (Αιγαίο, πετρέλαια, ΑΟΖ υφαλοκρηπίδα κλπ).

        υ.γ. Η αλήθεια είναι πολύπλευρη, εξαρτάται απο πού την κοιτας και το τι είναι αληθινό συχνά το γράφει μόνο η ιστορία μετά απο χρόνια.Το 22 θεωρούσαμε εθνικό το να φτάσουμε μέχρι την Άγκυρα.. Αν είχαμε αρκεστεί στην Ανατολική Θράκη (με ή χωρίς την Κωνσταντινούπολη) θα είχαμε μια εθνική καταστροφή λιγότερη, περισσότερα εδάφη και έξοδο στη μαύρη θάλασσα.

  2. 4 mak Αυγούστου 19, 2009 στο 10:13 πμ

    δες τώρα πώς τους λένε 125 κράτη στον κόσμο και πες μου κατά τη γνώμη σου ποιό στοιχείο δείχνει οτι θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη και τι κερδίζουμε να λέμε “δε δεχόμαστε όνομα με συνθετικό Μακεδονία”

    Ακιβώς το ίδιο και χειρότερα,
    συνέβει στην περίπτωση της Κίνα-Ταϊβάν…
    και όμως η Κίνα σίμκερα λέγεται Κίνα στους διεθνείς οργανισμούς,
    ενώ πριν 30-40χρόνια η Ταϊβάν λεγόταν Κίνα από πάνω από 125 κράτη

    (αντίθετα σήμερα μόλις 10-20 μικρά κράτη ανγνωρίζουν την Ταϊβάν ως Κίνα)

    Αν τότε η Κίνα είχε κάνει τη μοιραία ρεαλιστική υποχώριση
    δεν θα μπορούσε να «πάρει την υπογραφή της πίσω»
    μία “κλοπή” γίνεται de facto μόνο όταν ο ιδιοκτήτης την αναγνωρίσει,

    Το παιχνίδι τελειώνει όταν και ΕΜΕΙΣ πούμε το ναι.

  3. 5 mak Αυγούστου 19, 2009 στο 10:37 πμ

    Το 22 έχασε ο Βενιζέλος τις εκλογές από αυτούς που υποστήριζαν ότι ο μικρασιατικός πόλεμος έπρεπε να τελειώσει και ο ελληνικός στρατός να πάψει τις πολεμικές επιχειρίσεις…

    Όταν όμως κέρδισαν τις εκλογές, (δίχως λαϊκή ανγνώριση για διευρυμένο πόλεμο ως την Άγκυρα) είπαν ότι «θα πιούμε καφέ στην Άγκυρα» και ξεκίνησαν μία εκστρατία που ο τότε λαός δεν έβλεπε κάποιο νόημα… μιας και δεν υπήρχαν ελληνικοί πληθυσμοί στα βάθυ της Τουρκίας για να ελευθερωθούν….

    Πάντως συμμφωνώ ότι το Σλαβομακεδονία θα μας γλίτωνε από αρκετά προβλήματα … αλλά όχι όλα… πάντως δεν θα το δέχονταν οι Αλβανοί.

    (για να μην αερολογώ)
    Το Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας είναι ενα σκαλί υποχώρισης πριν το Δημοκρατία της Μακεδονίας … είμαστε δηλαδή ένα βήμα πριν τον πλήρη εξευτελισμό
    (ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΙΣΟΥΜΕ)

    Υ.Γ. Ίσως το Σκοπιανό πέραν από πρόβλημα είναι και μία ευκαιρία.
    Ευκαιρία ανάπτυξης νέας φιλίας με το Αλβανικό στοιχείο στα βαλκάνια.
    Ευκαιρία για ένα νέο κοινό όραμα στη σύγχρονη Ελλάδα

  4. 6 mak Αυγούστου 19, 2009 στο 10:47 πμ

    το διπλωματικό μας κεφάλαιο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε άλλα θέματα πολύ πιο ζωτικά για το μέλλον της Ελλάδας (Αιγαίο, πετρέλαια, ΑΟΖ υφαλοκρηπίδα κλπ).

    Ναι,
    αλλά το πως είναι που έχει σημασία.

    Πάντως δεν νομίζω ότι το ένα θέμα αποκλείει το άλλο…

    αν η Τουρκία σήμερα ασχολείται με τόσα θέματα ,
    δεν μπορούμε να λέμε ότι ΄θα ασχολειθούμε μόνο με ένα πρόβλημα.

  5. 7 babis Αυγούστου 19, 2009 στο 12:48 μμ

    Μετά το τέλος του κινέζικου εμφύλιου τον οποίο νίκησαν οι κομμουνιστές,οι δημοκρατικές δυνάμεις εκτοπίστηκαν στο σύμπλεγμα νησιών στο οποίο ανήκει και η Ταϊβάν (που τώρα δεν έχει κομμουνισμό αλλά δημοκρατία) και πήρε το όνομα Δημοκρατία της Κίνας. Η κομμουνιστική Κίνα πήρε το όνομα Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Στο λήμμα Repubblic of China (http://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_China) η wikipedia δίνει το σύμπλεγμα νησιών της Ταϊβαν και όχι την κομμουνιστική Κίνα (http://en.wikipedia.org/wiki/People%27s_Republic_of_China)

    Απλά έχει επικρατήσει στην καθομιλουμένη να λέμε το τεράστιο κράτος Κίνα και το νησί Ταϊβαν αλλά στα χαρτιά δεν είναι έτσι.Η Κομμουνιστική Κίνα είναι μέλος του ΟΗΕ απο το 1945 και φυσικά έχει μπλοκάρει 15 φορές την είσοδο της Ταϊβαν στον ΟΗΕ με το όνομα Republic of China.

    Το παράδειγμα που λες για την Ταϊβαν και την Κίνα δεν είναι ανάλογο με το Μακεδονικό διότι:

    Α.Πρόκειται για 2 χώρες που ερίζουν για το ίδιο όνομα κράτους. Η μια λεγεται Λαϊκή δημοκρατία της Κίνας (το μεγάλο κομμουνιστικό κράτος) και η άλλη Δημοκρατία της Κίνας. Θα ήταν το ίδιο αν η Ελλάδα λεγόταν Δημοκρατία της Μακεδονίας ή Ελληνική Δημοκρατία της Μακεδονίας ή κάτι με το συνθετικό Μακεδονία.Επίσης πρόσφατα το 77% του πλήθυσμού της Ταιβαν σε δημοψήφισμα επέλεξε να λέγεται Ταϊβαν και όχι Δημοκρατία της Κίνας προκειμένου να μπει στον ΟΗΕ.Δε νομίζω το 77% των πολιτών της ΠΓΔΜ να δέχεται κάτι ανάλογο.
    Η ΠΓΔΜ είναι ήδη στον ΟΗΕ με το FYROM και για να κάνει αίτηση αλλαγής χρειάζονται 128 ψήφοι (έχει 124 διμερείς αναγνωρίσεις τώρα). Οπότε αν δεν συμφωνήσουμε στο Βόρεια Μακεδονία, η ΠΓΔΜ στον ΟΗΕ σύντομα και με τη βούλα θα γίνει Μακεδονία χωρίς δυνατότητα αντίδρασης απο εμάς.

    πηγές:
    1.http://www.mofa.gov.tw/webapp/ct.asp?xItem=26680&ctNode=1878&mp=6

    2.http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_United_Nations_member_states#Republic_of_China

    Β.Η Μακεδονία είναι μια περιοχή της Ελλάδας στην οποία οι κάτοικοι έχουν Ελληνική εθνίκή συνείδηση ενώ το μακεδόνες αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως πχ οι Ελληνες της πελοποννήσου είναι πελοποννήσιοι γεωγραφικά και όχι εθνολογικά. Το πρόβλημα με τους πολίτες της ΠΓΔΜ είναι οτι έχουν εθνική συνέιδηση Μακεδόνες.Στην Ταιβαν οι μεν δεν αρνούνται την ταυτότητα των δε.Το πρόβλημα είναι πολιτικό/διπλωματικό και μόνο.

    3 Διαφορά δημογραφικών μεγεθών και οικονομικής δύναμης. Η ταιβαν έχει 23 εκατομμύρια κατοίκους ενώ η Κίνα 1,3 δις.(1 προς 56) Η Ελλάδα έχει 11 εκατομμύρια, η ΠΓΔΜ 2,5.(1 προς 4) Στα μάτια των πραγματικά μεγάλων κρατών δεν θεωρούμαστε εμείς υπερδύναμη και αυτοί μικροί απλά 2 μικροί..

  6. 8 omadeon Αυγούστου 21, 2009 στο 8:26 μμ

    Συγχαρητήρια για το ποστ, κάπως έτσι νομίζω κι εγώ πως είναι τα πράγματα. Δυστυχώς -τώρα- το χειρότερο εμπόδιό μας είναι όσοι Ελληνες ΝΟΜΙΖΟΥΝ πως «ο χρόνος δουλεύει υπέρ μας» ή ότι ΕΙΝΑΙ δυνατόν ποτέ να νικήσει η Ελληνική εκδοχή στο τέλος, κλπ.

    Είναι ίσως το πρώτο ποστ που επισημαίνει το ΠΟΛΥ σοβαρότερο πρόβλημα (πέραν του ονόματος), το πολιτιστικό πρόβλημα που σχετίζεται με την παραχάραξη της Αρχαίας Ιστορίας, καθώς επίσης και το σχηματισμό εθνικών φαντασιώσεων στη γειτονική χώρα που γίνονται επικίνδυνες για το μέλλον. Αν μη τι άλλο, μπορούν π.χ. να προκαλέσουν βίαια επεισόδια (και ΗΔΗ κάποιους Ελληνες πρόσφατα τους έδειραν κάποιοι φανατικοί νεαροί «Μακεδόνες» όταν είχαν πάει επίσκεψη εκεί… αλλά δεν το έδειξαν πολύ στα Ελληνικά ΜΜΕ).

    Προσωπικά ΔΕΝ είμαι καθόλου εθνικιστής, ίσα-ίσα θα μπορούσα να πω πως είμαι και «αντι-εθνικιστής» χωρίς να χάνω τη φυσική αίσθηση του δίκιου της χώρας μου. Σε κάθε περίπτωση όμως ΔΕΝ θα δεχόμουν να υποστηρίξω λανθασμένες θέσεις ή θέσεις που αδικούν άλλους λαούς, οπότε θεωρώ τον πατριωτισμό υποσύνολο του Ανθρωπισμού (και του Δικαίου γενικά). Μια τέτοια αίσθηση βέβαια, ΔΕΝ την έχουν οι περισσότεροι Ελληνες, ΟΥΤΕ φυσικά και οι (νεο-φώτιστοι εθνικιστές) ΦΥΡΟΜακεδόνες.

    Η εξάρτηση από δυνατότητες για πιέσεις μέσω βέτο κλπ. δεν είναι κάτι που μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Πρέπει ταυτόχρονα με αυτό ΚΑΤΙ να προσφέρουμε κι εμείς, προκειμένου να δώσουμε τα ΘΕΤΙΚΑ κίνητρα στο λαό της FYROM να φανεί διαλλακτικότερος. Και δυστυχώς αυτή τη στιγμή ΠΟΛΥ λίγα μπορούμε να προσφέρουμε, πέραν του γεγονότοτος ότι αυξάνει η αντιπολίτευση στην ΠΓΔΜ, με δύο νέα αιτήματα που -απροσδόκητα- πλησιάζουν πιο πολύ την Ελλάδα. Το ένα (εν μέρει από Αλβανούς) είναι να σταματήσει ο νέος «αρχαιπρεπής Μακεδονισμός» τους (τα παραμύθια περί Αλεξάνδρου κλπ). Το άλλο αίτημα είναι να πάψει η αδιαλλαξία της δικής τους κυβέρνησης (που ζημιώνει τους ίδιους). Είναι μια σπάνια στιγμή, ίσως. Μια ευκαιρία να δείξουμε τον καλύτερο εαυτό μας, κάνοντας έναν ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ελιγμό (που δεν αδικεί κανέναν): ΑΝΤΙ να λέμε «η Μακεδονία είναι Ελληνική», να λέμε «ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ οι ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ Μακεδόνες». Με αυτό τον τρόπο, ξεπλένουμε και την παλιά μας αδιαλλαξία, και στη διεθνή σκακιέρα χάνουν ένα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ επιχείρημα, το επιχείρημα ότι ΑΥΤΟΙ μάχονται για το δικαίωμα του αυτο-προσδιορισμού…

    Ελπίζω να βοήθησα λίγο (ΑΝ δεν τα σκέφτηκες ΗΔΗ όλα αυτά…)

  7. 9 babis Αυγούστου 26, 2009 στο 2:43 μμ

    Η αδιαλλαξία τους οφείλεται στο οτι βλέπουν οτι ο χρόνος κυλάει υπερ τους. Η επιτυχία της εξωτερικής τους πολιτικής, αν εξαιρέσουμε το οτι χαίρουν της υποστήριξης των ΗΠΑ λόγω γεωπολιτικής σημασίας (βάση Bondsteel στο Κόσοβο, αγωγός AMBO, η μεγάλη πρεσβεία-παρατηρητήριο της CIA στην ΠΓΔΜ), είναι και οτι έχουν καταφέρει να προβάλουν διεθνώς το θέμα ως καταπίεση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού τους εκ μέρους της Ελλάδας. Στα μάτια του Ευρωπαίου δηλαδή εδραιώνεται μια εικόνα της Ελλάδας ως ένα υπερεθνικιστικό και καταπιεστικό για τις μειονότητες κράτος και αυτομάτως οι «Μακεδόνες» γίνονται πιο συμπαθείς. Είναι η φύση του προβλήματος τέτοια που η Ελλάδα θα έπρεπε να το είχε λύσει με συμβιβασμό χρόνια πριν γιατί τώρα όχι μόνο δεν κερδίζει αλλά φτάνει να καταγγέλεται γι’αυτό!

    Το μακεδονικό στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αντιμετωπίζονται με τελείως διαφορετικό τρόπο. Στην Ελλάδα (ή έστω στο ψευδοκράστος των Αθηνών και στην τηλεοπτική πραγματικότητα) έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε γειτονικούς λαούς ως παρακατιανούς, δυνητικά εχθρικούς και κάπηλους της ιστορίας μας. Μόνο και μόνο το γεγονός οτι συνεχίζουμε να τους αποκαλούμε Σκοπιανούς αντί για Σλαβομακεδόνες, φανερώνει μια κοινωνία που δεν θέλει να ωριμάσει και να δει τα πράγματα όπως είναι.Σκέψου πόσο γελοίο θα ήταν αν οι γειτονικοί μας λαοί μας αποκαλούσαν «Αθηναίους» αντί για Ελληνες.

    Αν θέλει η Ελλάδα να διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στην περιοχή θα πρέπει τουλάχιστον να μπορεί να λύσει τα προβλήματα με τους γείτονες ξεκινοντας απο τα πιο εύκολα (Μακεδονικό) για να συνεχίσει στα πιο δύσκολα (Τουρκία, πετρέλαια του Αιγαίου κλπ)


  1. 1 Μακεδονικό και ρεαλισμός‏… | Search Top Greek Blog Παράθεση σε Αυγούστου 15, 2009 στο 8:02 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s





Αρέσει σε %d bloggers: