Αρχείο για Δεκέμβριος 2011

Un giorno sul Monte Ortigara

Breve diario di viaggio: Monte Ortigara Giovedì 8 Dicembre 2011

Ieri mattina mi sveglio, vedo la bella giornata e penso: che faccio? vado?
Oggi non ho voglia di asfalto, voglio fare le strade sterrate nei pressi del Monte Ortigara. Si tratta di una destinazione di interesse storico, luogo sacro all’Italia, che è stato teatro di alcune delle battaglie più sanguinolente della Prima Guerra Mondiale tra Italiani ed Austriaci. Il paesaggio è suggestivo, strade bianche tra i boschi di pini ed un paio di malghe e rifugi sparsi.
La strada la conosco già a memoria ma per sicurezza la carico anche sul GPS. Direzione Bassano del Grappa, poi dovrò fare la strada militare da Valstagna a Foza con la bellezza di una ventina di tornanti stretti stretti sull’orlo del precipizio…e poi direzione Enego. Alcune domande sorgono spontanee, forse per l’età o per la prudenza? hmmmm e se la strada è ghiacciata? Breve consultazione con meteo.it che mi conferma che a Valstagna le temperature non sono scese sotto zero. Alea iacta est, si parte. Per le 12.20 sono per strada. Viaggio sulla Valsugana sempre intorno ai 70 km/h perché non voglio far più ricco il Comune di Cittadella, recentemente ho dato il mio contributo alla Polizia Locale!
Macino in fretta gli 86 km da PD fino al bivio di via Dori (Enego) che porta verso Valmaron/Pian Marcèsina e prendo la strada che mi porterà in montagna.Da qui comincia il bello! 🙂 Incontro pochissime macchine, è una strada abbastanza dissestata che attraversa un bosco di pini alti. Provo una sensazione di tranquillità. Si sente solo il rombo della TA, è quello che cercavo! Proseguo per il centro sciistico di Enego 2000, passo il Rifugio Valmaron, poi il Rifugio Marcèsina e poi torno a destra e imbocco la strada che porta a Malga Mandrielle che dopo un po’ diventa sterrata.

Rifugio Valmaron

A quel punto arriva la prima sorpresa. La strada, soprattutto nelle parti all’ombra, è coperta da grandi lastroni di ghiaccio. Ci sono pochi punti per passare e devo zig-zagare. Che faccio, mollo?  Il ghiaccio senz’altro è una valida scusa! Non c’è anima viva, è da qualche km che non incontro macchine. Parcheggio la moto in mezzo alla strada e faccio qualche passo a piedi per capire meglio se si può proseguire. Sono ancora perplesso. Dietro di me sento il rumore di una macchina, sta arrivando una vecchia panda 4×4 con una coppia di anziani a bordo. Mi sorpassano guardandomi come se fossi un alieno. Sicuramente pensano: «Ma che ci fa ‘sto toso qui? xe fora!«. La presenza umana mi ricarica di coraggio per continuare, mi rimetto in sella e parto deciso.Per fortuna, non trovo più ghiaccio se non qualche piccola lastra. No problem allora.

Lastroni di ghiaccio nei pressi del rifugio Marcésina

Per fortuna il ghiaccio c’era solo a quel punto!

Dopo il tratto all'ombra, si procede senza problemi

Noto un piccolo miglioramento nella mia guida OFF. Affronto i tornanti di ghiaia grossa con più decisione. Sicuramente sono ancora lento ma ho meno timore. Certo, le anakee (gomme per uso 90% on e 10% off) non ringraziano e neanche aiutano la mia impresa. Ogni tanto perdo l’anteriore o il posteriore ma mi spavento meno.

Salita verso Malga Mandrielle

Guidare in mezzo alla natura mi rilassa. Varie riflessioni mi passano per la testa. Penso che la mia moto attualmente non è impostata per l’OFF. Servono dei paramani integrali, un bel manubrio Renthal, il paracarene Riky Cross, le frecce piccole e un bel treno di gomme off. Nonostante tutto, la mia TA prosegue senza una piega! E io mi sento fortunato di avere una moto «tuttofare», bella ed affidabile. Quante moto riescono a portarti quasi ovunque con pochi compromessi? Arrivo a Piazzale Lozze (1770 m s.l.m) alle 15.05. Ci sono 3-4 macchine di trekkers che hanno approfittato della bella giornata per una passeggiata. Non è la prima volta che vado lì, l’ultima volta ci sono andato con una nebbia fittissima, un freddo pungente e senza anima viva. Oggi il termometro mostra 8 gradi al sole. All’ombra saranno 2-3. Mangio un panino in fretta, chiacchiero con una signora, consulto la sua mappa per la strada di ritorno e riparto alle 15.22.

Piazzale Lozze

Alpina parcheggiata a Piazzale Lozze

Sento da lontano un rumore familiare, è il rombo di una moto. Dopo qualche istante compare una piccola KTM da cross monocilindrica 4T. Saluto tra motociclisti e via! Dal piazzale Lozze devo arrivare a Campomulo e poi a Gallio ma questa volta voglio provare una strada sterrata mai fatta prima. Siamo ai limiti della precisione del GPS, alcune strade non sono segnate, è normale. Mi fermo in un bivio senza indicazioni. Sono in dubbio e il GPS non aiuta. Intanto faccio qualche foto e incontro di nuovo il motociclista di prima. Ok, ora gli domando a lui la strada giusta! E’ un signore di 50-60 anni, simpatico, in abbigliamento tecnico cross di tutto rispetto. Partono le solite chiacchiere tra motociclisti e ovviamente mi dimentico di chiedergli la strada, così vado d’intuito. Sbaglio e prendo una strada in discesa, particolarmente brutta. Sono le 15.45 fra un po’ il sole tramonta. Se cado e piego qualche leva son cavoli amari! A quest’ora non c’è anima viva in montagna.  Superato il punto critico, mi rendo conto che sono sulla strada che ho fatto all’andata per piazzale Lozze. Ok, non mi sono perso ma così non faccio il pezzo di sterrato che volevo fare. Tornare in dietro ed affrontare la stessa strada in salita, non se ne parla. Sono quasi le 16! Vabbè, vuol dire che ho una scusa per ritornare! Conosco la strada a memoria e volo verso Campomulo,sede di un simpatico agriturismo. Dopo, la strada diventa asfaltata ed è tutto più facile.  Non posso non fotografare il tramonto su Gallio.

Tramonto su Gallio

Paradossalmente, sulla SP72 (Via Fontanella) nei pressi di Gallio,a 1000 metri, trovo più neve che in montagna ai 1770m, tutto è coperto di brina e bisogna stare attenti, la temperatura alle 16.45 è di 3 gradi.

Brina nei pressi di Gallio

Neve e freddo a 1000 m SP72 Via Fontanella

A Bassano trovo un traffico assurdo. Tutti pazzi per lo shopping, code di macchine fuori dai centri commerciali e consumismo natalizio a gò gò. Dopo un paio di km a Bassano prendo un grande spavento. La macchina davanti a me decide di inchiodare all’improvviso e girare a sinistra. Sono costretto di fare una frenata di emergenza, la moto mi va di traverso ma per fortuna riesco a controllarla e non cadere. Decido di fare più attenzione adottando una guida molto difensiva e cercando di prevedere ogni cazzata possibile immaginabile del prossimo automobilista della Domenica (ieri, Giovedì 8 era un festivo!). Tutto va liscio fino a PD. Una breve sosta in un distributore per lavare la moto dal sale sparso sulle strade di montagna e alle 6.40 sono a casa. Che giornata, la rifarei subito!

Album fotografico: https://picasaweb.google.com/103391137915896574585/MonteOrtigara08122011#

Tracce per GPS Garmin : http://www.mediafire.com/?6wpb45dd4faqnfq

Advertisements

Η ANEK Lines διόρθωσε το λάθος

Update: με χαρά μου διαπιστώνω οτι μετά απο 2 μέρες απο τη δημοσίευση στο blog αυτό του θέματος «Για την ΑΝΕΚ, η Μακεδονία έγινε Χαλκιδική!» η ΑΝΕΚ διόρθωσε το λάθος που υπήρχε στη σελίδα της http://www.anekitalia.com/soggiorni.asp. Έτσι τώρα στη θέση της Μακεδονίας δεν αναγράφεται πια «Χαλκιδική» αλλά «Μακεδονία». Αυτό σημαίνει οτι  κάθε λάθος, κάθε ανακρίβεια θα πρέπει να επισημαίνεται και να δημοσιοποιείται στους υπεύθυνους για τη διόρθωσή: πρινμετά. Το ίντερνετ έχει μεγάλη δύναμη. Μπράβο στην ΑΝΕΚ για την άμεση διόρθωση της ανακρίβειας στο χάρτη της.

Μερικές σκέψεις για την απόφαση του ΔΔΧ της 05.12.2011

Η δίκη για την άσκηση veto της Ελλάδας στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αποτελεί ένα stress test της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995. Στις 52 σελίδες της απόφασης εξετάζονται ενδελεχώς οι πτυχές της και τίθενται κάτω απο το πρίσμα της ερμηνείας του Δικαστηρίου.

Το δικαστήριο αποφάνθηκε οτι η Ελλάδα με τη συμπεριφορά της μπλόκαρε καταχρηστικά την είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ συaνδέοντας την είσοδό της στη Συμμαχία με το θέμα του ονόματος χωρίς να έχει δικαιοδοσία να το κάνει έτσι όπως αυτό ορίζεται απο την Ενδιάμεση Συμφωνία. Να σημειωθεί οτι η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν επιτρέπει στην ΠΓΔΜ να μπεί σε διεθνείς οργανισμούς με όνομα διαφορετικό του ΠΓΔΜ.  Στο κείμενο της απόφασής του το Δικαστήριο υπογραμμίζει και ένα «κενό» στην Ενδιάμεση Συμφωνία όπου η Ελλάδα δεν αντιτίθεται ρητά και πάντα στο να χρησιμοποιεί η ΠΓΔΜ το συνταγματικό της όνομα (Δημοκρατία της Μακεδονίας) όταν εκείνη αυτοπροσδιορίζεται.

Απόσπασμα απο την απόφαση της 5/12/2011 του Δικαστηρίου:

95. Article 1, paragraph 1, of the Interim Accord, provides that the Respondent will recognize the Applicant as an “independent and sovereign state” and that the Respondent will refer to it by a provisional designation (as “the former Yugoslav Republic of Macedonia”). Nowhere, however, does the Interim Accord require the Applicant to use the provisional designation in its dealings with the Respondent. On the contrary, the “Memorandum on ‘Practical Measures’ Related to the Interim Accord”, concluded by the Parties contemporaneously with the entry into force of the Interim Accord, expressly envisages that the Applicant will refer to itself as the “Republic of Macedonia” in its dealings with the Respondent. Thus, as of the entry into force of the Interim Accord, the Respondent did not insist that the Applicant forbear from the use of its constitutional name in all circumstances.

Η ενδιάμεση Συμφωνία προβλέπει οτι η ΠΓΔΜ θα πρέπει να χρησιμοποιεί τον όρο FYROM και όχι το συνταγματικό της όνομα για να μετέχει σε διεθνείς οργανισμούς. Το Δικαστήριο διακαίωσε την ΠΓΔΜ στο θέμα της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι διότι η Ελλάδα μπλόκαρε προληπτικά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ στηριζόμενη στην προοπτική (prospect) οτι η ΠΓΔΜ θα χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα στο εσωτερικό της συμμαχίας. Αυτό είναι μια υπόθεση κατα το Δικαστήριο.

Απόσπασμα απο την απόφαση της 5/12/2011 του Δικαστηρίου:

98. Taken together, therefore, the text of the second clause of Article 11, paragraph 1, when read in context and in light of the object and purpose of the treaty, cannot be interpreted to permit the Respondent to object to the Applicant’s admission to or membership in an organization because of the prospect that the Applicant would refer to itself in that organization using its constitutional name.

Η καταδίκη της Ελλάδας λοιπόν δεν προήλθε απο αυτό καθεαυτό το γεγονός οτι μπλόκαρε την ενταξιακή διαδικασία της ΠΓΔΜ αλλά απο το γεγονός οτι το έκανε χωρίς να συντρέχουν οι απαραίτητες για το Δικαστήριο προϋποθέσεις. Η απόφαση θα μπορούσε να είναι θετική για την Ελλάδα αν το Δικαστήριο θεωρούσε οτι η ΠΓΔΜ θα επεδίωκε να χαρακτηρίζεται ως Μακεδονία στο εσωτερικό της Συμμαχίας (ποιός έχει αμφιβολίες;) αλλά απο τη στιγμή που η Ελλάδα το μπλοκαρε αυτό προκαταβολικά το Δικαστήριο θεωρεί οτι έχει άδικο. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ένα κρίσιμο σημείο στο οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να καταγγείλει την αδιάλλακτη συμπεριφορά της ΠΓΔΜ εδώ και χρόνια. Είναι σα να λες οτι απαγορεύεται να καταγγείλεις ένα κλέφτη που είναι έξω απο την πόρτα σου και ετοιμάζεται να μπεί γιατί δεν έχει διαπράξει ακόμα κανένα αδίκημα. Αντίθετα, μπορεί να σε καταγγείλει για συκοφαντική δυσφήμιση! Νομικά κατοχυρώνεσαι μόνο αν τον καταγγείλεις αφού μπει αλλά τότε το κακό έχει ήδη γίνει.

Κατά τη γνώμη μου, η Ελλάδα η Ελλάδα χειρίστηκε λάθος το θέμα του βέτο όχι επι της ουσίας (έπρεπε να το κάνει) αλλά επι της διαδικασίας και της μετέπειτα προσπάθειας πολιτικής εξαργύρωσής του απο τον Κ.Καραμανλή και την Ν.Μπακογιάννη. Η διαδικασία θα έπρεπε να γίνει χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με σοβαρή και προετοιμασμένη ενημέρωση των κρατών μελών στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ωστε να μην εκληφθεί η στάση της Ελλάδας ως βέτο (άρα και παραβίαση της ενδιάμεσης συμφωνίας) αλλά ως «παρατηρήσεις» στην ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ. Κάποιοι έσπευσαν να στήσουν «φιέστα με πυροτεχνήματα» για ένα εθνικό θέμα που επιβάλει λεπτούς χειρισμούς. Αυτοί οι αδέξιοι θορυβώδεις χειρισμοί έδωσαν στην ΠΓΔΜ πάτημα για να σύρει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Χάγης, δίνοντας τη δυνατότητα σε ένα «τεχνικό» όργανο να βγάλει μια απόφαση πολιτική αλλά με νομικό μανδύα ερμηνεύοντας με μεγάλο βαθμό υποκειμενικότητας ένα κείμενο όπως η Ενδιάμεση Συμφωνία σε ένα θέμα με πολιτικές αλλά και σημαντικές εθνικές προεκτάσεις για την Ελλάδα. Άλλωστε η ΠΔΓΜ δεν είχε τίποτα να χάσει αφού η απόφαση του Βουκουρεστίου ήταν ήδη αρνητική γι’αυτήν. Ας μη ξεχνάμε οτι για διάφορους λόγους τα μεγάλα συμφέροντα θέλουν την ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ (Αγορά όπλων, πρόθυμα στρατεύματα για τις επιχειρήσεις στο Αφγανισταν κλπ ωστε να μειωθούν οι Αμερικανικές απώλειες σε στρατιώτες, διεύρυνση της Συμμαχίας κλπ). Αν μη τι άλλο, αν θέλει η Ελλάδα να εμποδίσει την ένταξή τους θα πρέπει να το κάνει με το σωστό τρόπο.

Το μεγάλο ερώτημα είναι εαν η απόφαση του δικαστηρίου μπορεί να επηρεάσει μελλοντικά την απόφαση της συνόδου του NATO το 2008 που υιοθέτησε ομόφωνα την ελληνική θέση: «Πρόσκληση μετά απο λύση στο όνομα». Για παράδειγμα, στην επόμενη σύνοδο του NATO ένα σενάριο θα μπορούσε να είναι η μεταστροφή των κρατών-μελών απο το ομόφωνο «όχι ένταξη πριν τη λύση στο όνομα» στο ομόφωνο (πλην Ελλάδας) «ναι» στηριζόμενα στην απόφαση του δικαστηρίου που θεώρησε καταχρηστικό το βέτο της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση η Χώρα μας θα βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο εφόσον δεν θα είχε πλέον δικαιολογία να μπλοκάρει την ένταξη λόγω του ονόματος.

Ολόκληρη η απόφαση του ΔΔΧ ΕΔΩ

Για την ΑΝΕΚ, η Μακεδονία έγινε Χαλκιδική!

Θα ήθελα να επισημάνω ένα θέμα που παρατήρησα σχετικά με την ιστοσελίδα της εταιρείας ΑΝΕΚ.

Συγκεκριμένα, στην τοποθεσία http://www.anekitalia.com/soggiorni.asp, η περιοχή της Μακεδονίας αναφέρεται ως Calcidica (Χαλκιδική)!!!
Αδυνατώ να πιστέψω οτι αυτός που το έγραψε είναι τόσο αγεωγράφητος οπότε σίγουρα υπάρχει σκοπιμότητα ωστε να μη το μπερδεύουν οι ξένοι με τα Σκόπια.
Θεωρώ οτι το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό διότι εαν αρχίζουν και οι ελληνικές εταιρείες να χαρίζουν το όνομα της Μακεδονίας στους σκοπιανούς προς χάριν ευκολίας των τουριστών, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά! Εδώ ένα screenshot απο την επίμαχη ιστοσελίδα: LINK

Το αστείο είναι οτι στην ελληνική σελίδα της ΑΝΕΚ διαβάζουμε:

Φέτος στα πλαίσια της προσπάθειας για την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού, δηλώνει ξανά την ισχυρή της παρουσία και εντάσσεται δυναμικά στον φορέα «Συμμαχία για την Ελλάδα» συμβάλλοντας έτσι στην διαφήμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας.


Δηλαδή αν εμείς πρώτοι ξεπουλάμε στο όνομα του κέρδους εθνικά θέματα και σύμβολα, τότε για ποιά συμμαχία για την ελλάδα μιλάμε; Μάλλον για συμμαχία με το κέρδος πρόκειται!

Προτείνω να σταλούν εκατοντάδες email διαμαρτυρίας στην εταιρεία!

customerservice@anek.gr

info@anekitalia.com

portoan@anekitalia.com

venezia@anekitalia.com

αυτό είναι το email της εταιρείας που σεδίασε τη σελίδα της ΑΝΕΚ ITALIA : info@websolute.it